Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/6989 K.2012/2704

2- Sanık ... hakkında; a) 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 29, 62, 53/1-2-3, 54 maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis, b) TCK.nun 86/2, 86/3-e, 29, 62, 52 maddeleri gereğince 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılanlar ..... ve ... vekilinin yetkisi olmadığından duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. Maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanık ...'in mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen para cezasına ilişkin mahkumiyet kararı 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin bu suçun vasfına yönelik olmayan temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihi 15.09.2008 olduğu halde, 16.09.2008 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir eksiklik olarak değerlendirilmiştir.

4- Maktül ...'ın resmi eşi olan müşteki Melike, 04.05.2009 tarihli oturumda davaya katılma talebinde bulunduğu halde bu konuda mahkemece

olumlu veya olumsuz her hangi bir karar verilmediği anlaşılmakla; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 tarih ve 2010/149-205 sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan, somut olayda da herhangi bir inceleme ve araştırma yapılması gerekmediğinden 5271 sayılı CMUK.nun 237/2 maddesi uyarınca, maktul ...'ın eşi olan .....,'nin sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan açılan kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilmiştir.

5- Sanık ... hakkında kasten öldürme ve katılanlar vekilinin suç vasfına yönelik olarak yapmış olduğu temyiz istemi üzerine mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçları ile sanık ... hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kasten öldürme suçunun niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında elde edilen delillerin ise hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin herhangi bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin eksik incelemeye, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında kasten öldürme suçu ile sanık ... hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdur ...'un oğlu olan maktül ..., eşi olan ...., ve kızı ...ile birlikte olaydan önce kızı ...ile kayınvalidesi ... arasında çıkan tartışma nedeniyle, bu konuyu konuşmak amacıyla sanık ...'in evine gittikleri, ancak tartışmanın devam etmesi nedeniyle evden ayrıldıkları, olay yeri inceleme raporu ve tanık

beyanlarına göre evden ayrıldıktan sonra sanık ...'in evine taş attıkları sırada, sanık ...'in evin teras bölümünden yan yana durmakta olan mağdur ... ve maktüle doğru hedef gözeterek iki el ateş ederek maktülü baş bölgesinden bir isabetle vurarak öldürdüğü, mağdur ...'u ise parietal bölgede sıyrık oluşacak şekilde yaraladığı olayda,

Mağdur ...'a yönelik hedef alınan bölge, kullanılan aletin elverişliliği, yaranın yeri ile kastın bölünmesini gerektiren neden bulunmaması hususları birlikte dikkate alındığında, sanık ...'in mağdur ...'a yönelik ortaya çıkan kastının da öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, Kasten İnsan Öldürmeye Teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine suç niteliğinin tayininde yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,