KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/7456 E., 2011/1553 K.·Tebliğname : 1-B/2010/231700
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mart 2011
Karar Metni
232 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...'ü öldürmeye teşebbüsten sanık ..., işbu suça azmettirmekten sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (GAZİANTEP) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05/03/2010 gün ve 281/112 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanık ...'ın azmettirmesi sonucu, sanık ...'ün tabanca ile ateş ederek mağdur ...'ü sağ iliak kanat posterior bölgesinden batına nafiz, hayati tehlike geçirecek ve 25 gün iş ve güçten kalacak şekilde yaraladğı anlaşılmakla, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngeren TCK.nun 35. maddesi uygulanırken, meydana gelen zararın ağırlığı da dikkate alınarak, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerine, mağdurun hiç isabet almaması halinde uygulanabilecek olan alt sınırdan ceza tayin edilerek, yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ün mağdur ...'ü öldürmeye teşebbüs, sanık ...'ın mağdur ...'ü öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, sanık ... müdafiinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 16.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/7456, K. 2011/1553, 16 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama