Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/1300 K.2011/2182

Çocuk yaştaki ...'ı öldürmekten, ...'i kasten yaralamaktan sanıklar ..., ... ve ..., işbu suçlara yardımdan sanık ...'in yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22/12/2009 gün ve 312/352 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Oluşa, dosya içeriğine, delilleri takdir eden mahkemenin kabul ve gerekçesine göre; sanıkların fikir ve irade birliği içerisinde hareket ettikleri anlaşılmakla, sanık ...'in fail olarak cezalandırılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bu hususa yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ... ve ...’in öldürme ve kasten yaralama, sanık ...’ın öldürmeye yardım ve kasten yaralamaya yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde mağdura yönelik suçların nitelikleri tayin, tahrike, takdire ve yaş küçüklüğüne dair cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafiinin eksik soruşturmaya,

kasten yaralama suçu yönünden delillerin hatalı takdir edildiğine, sübuta, sanık ... müdafiinin mağdura yönelik eylem yönünden delillerin hatalı takdir edildiğine, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, yaralama suçu yönünden de tahrik hükümlerinin ve CMK.nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A)Sanıklar ..., ... ... ve ...'in kasten yaralama, sanık ...'ın kasten yaralamaya yardım suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerinin kısmen tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), B)Sanıklar ..., ... ..., ... ve ...'ın maktule yönelik suçu yönünden;

a)Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıklar ile maktul arasında öldürmeyi gerektirir husumet bulunmaması, kavga ortamanında sanıklardan ...'ün maktulün hayati organlarının bulunduğu bölgeye hedef alarak darbe vurduğuna dair delil bulunmaması, maktulün sol kalça, sol kaba et bölgesinden yaralanması,

engel bir durum olmamasına rağmen kendiliklerinden eyleme son vermeleri dikkate alındığında, sanıkların öldürme kastını açığa çıkaran kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, TCK.nun 61. maddesi uyarınca suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak sanıklar ..., ... ... ve ...'in TCK.nun 37/1 yollamasıyla 87/4-2.cümle, sanık ...'ın ise TCK.nun 87/4-2.cümle, 39. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılmaları gerekirken, suç niteliğinin hatalı tayini suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

b)Kabule göre;

aa)Sanık ...’ün adli sicil kaydında yer alan sabıkasına ilişkin ilam getirtilip incelenerek, tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

bb)Sanık ...’in çocuğa yönelik öldürme suçu yönünden; 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e, 31/3. maddeleri ile belirlenen 24 yıl hapis cezasından takdiri indirim nedeniyle aynı kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığı halde hesap hatası sonucu 20 yıl yerine 18 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,