Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/1443 K.2013/3600

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre;sanığın oğlu Ferhat ile mağdur Ersin'in kardeşi Muhammet'in oyun oynarken kavga etmeleri üzerine sanığın, mağdurun kardeşi Muhammet'e tokat attığı sırada olayı gören mağdur ile sanık arasında tartışma yaşandığı ve akrabalarının ayırmasından sonra evlerine girdikleri, bir süre sonra mağdurun evlerinin bahçesinde sigara içtiği sırada sanığın, evinden av tüfeği ile çıkarak mağdura 15 metre kadar mesafede iken 2 kez havaya ateş ettiği, 3. kez ateş edeceği sırada tüfeğin tutukluk yaptığı,

sonrasında mağdurun yanına gelerek tüfeğin namlu kısmı ile mağdurun kafasına vurduğu ve yere düşen mağdurun kalça bölgesine bıçakla bir kez vurarak olay yerinden ayrıldığı, mağdurun bıçak darbesi nedeni ile yaşamsal tehlike geçirmeksizin etkisi basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, mağdurda herhangi bir saçma yaralanması oluşmadığı olayda;

İki kez havaya ateş eden sanığın, elverişli ortam bulunduğu halde av tüfeği ile mağduru hedef alarak ateş etmediği, kalçadaki bıçak darbesi nedeni ile mağdurda yaşamsal tehlike oluşmadığı, sanığın ayrıca herhangi bir engel bulunmadığı halde bıçakla yaptığı eylemini sürdürmediği, hususları birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkında kasten yaralama suçundan fakat TCK'nun 61. Maddesi uyarınca temel ceza üst sınırdan belirlenmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi,