Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/2090 K.2011/3089

M.. Ç..'u kasten öldürmekten sanık N.. Y..'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BAKIRKÖY) Sekizinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19/03/2010 gün ve 402/104 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan mahkemece 04.11.2008 tarihinde verilen hüküm temyiz edilmeksizin kesinleştiği halde, bu suçtan yeniden kurulan hüküm hukuki değerden yoksun kabul edilmiştir.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık N.. Y..’ın kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden müdahiller vekilinin suç vasfına, tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Gerekçede; “ Haksız tahrik nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 51/1.maddesi ile cezasından ¼ oranında indirim yapılması gerektiği” belirtildikten sonra, 5237 sayılı TCK nuna göre yapılan değerlendirmede “sanığın, olay günü maktülün hakaretlerine maruz kaldığı, önceki olaylarında hiddetine kapılarak ağır tahrik sınırına ulaşmayan fakat hafif tahrik sınırından da uzaklaşan haksız tahrik altında kalarak suçu işlediği” şeklinde açıklama yapıldığı ve daha sonrada maktülden kaynaklanan sanığın kişiliğine ve ticari yaşamına ilişkin süreklilik arz edecek şekilde hakaret ve tehdit sözlerinin yoğunluğunun sanık üzerindeki etkisi dikkate alınarak asgari seviyede 765 sayılı TCK.nun 448, 51. maddeye göre ¼ oranında indirim, ağır tahrik uygulaması halinde yarısından

2/3’üne kadar indirim öngörülmüş olup, 31 ve 33. maddelerdeki hak yoksunlukları müebbeten olduğundan, 5237 sayılı TCK.nu hükümlerine göre 29 maddenin tatbiki halinde hafif ve ağır tahrik ayrımı yapılmaksızın 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü ve 53.maddedeki kısıtlılık süreli olduğundan sanık lehine olan 5237 sayılı TCK.nu hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği” belirtilmiş, sanığa verilen müebbet hapis cezası haksız tahrik hükmünün uygulanması sonucu 15 yıla indirilmiş ise de, gerekçenin kendi içerisinde çelişkili olduğu,

bir yerde maktülden kaynaklanan haksız hareketlerin cezada asgari oranda indirim yapılmasını gerektirdiği kabul edilirken başka bir yerde alt sınırdan uzaklaşılarak uygulama yapılmasını gerektirdiği kabul edilerek ve buna göre uygulama yapılarak hükmün karıştırıldığı, 1995 yılından olay tarihine kadar maktülden kaynaklanan baskı ve tehditlerin varlığının kabulü karşısında.

765 sayılı TCK.nun uygulandığı dönemde de tek başına hafif tahrik sayılabilecek bir eylemin sürekli hal alması durumunda, süregelen hareketlerin sanıkta büyük bir öfke ve üzüntüye yol açabileceği ve bu durumun ağır tahrik oluşturacağı şeklindeki uygulamalarda göz önüne alınarak, değerlendirme yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK. ile 765 sayılı TCK.nun olayla ilgili bütün hükümlerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde uygulanması, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması,

lehe olan hükmün belirlenmesi ve uygulamanın ona göre yapılması gerektiği düşünülmeksizin, kendi içerisinde çelişen gerekçe ile 5237 sayılı TCK.nu lehe kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,