KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2011/2190 E., 2011/2622 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Nisan 2011
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten, ...'ı bir suçu işleyememenin verdiği infialle öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (İSTANBUL) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/10/2010 gün ve 205/370 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) Oluşa, dosya içeriğindeki delillere göre, sanığın, tabancayla ateş ederek, mağdur ...'ı batın bölgesinden iki isabetle, mide, antrium, duedenum, jejenum, diyafragma, ince barsak, tranvers kolon, karaciğerde yaralanma, yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; teşebbüs nedeni ile 9 ila 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCY'nın 35.maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, üst sınırdan ceza tayini yerine uyulan bozma içeriğine aykırı olacak şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde, temel cezadan takdiri indirimin 5237 sayılı TCK.nun 62.maddesi uyarınca yapılması gerekirken, suç tarihinde yürürlükte olmayan 765 sayılı TCK.nun 59.maddesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2011/2190, K. 2011/2622, 27 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama