Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/2348 K.2011/3037

E.. Ç..'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık G.. G..'in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (KAYSERİ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26/05/2010 gün ve 28/211 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik inceleme ile karar verildiğine, sübuta, beraat etmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1)Sanığın, tabanca ile 3 el ateş ederek, mağdur Ercan'ı sol ön aksiler hattın 7-8. interkostal aralığı kestiği yerin 2 cm medialinde, transvers kolonda ön ve arka yüzde, duedonum 2. kısımda ön ve arka yüzde, mide arka yüzde tancasial perforasyon oluşturacak şekilde batına nafiz, ince, kalın bağırsak ve mide perforasyonuna neden olan yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği ve 25 gün iş ve gücünden kaldığı anlaşılmakla, teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak üst sınıra yaklaşılarak ceza verilmesi yerine 10 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

2)Olaydan önce 28/06/2004 tarihinde mağdur-müdahil Ercan'ın, arkadaşları ile birlikte sanık Gökhan'ın işlettiği kıraathanenin camlarını kırdığı ve Gökhan'ı bıçakla hayati tehlike geçirecek şekilde yaraldığı anlaşılmakla, ilgili dava dosyasının getirtilip incelenmesi, bu dosyanın aslı veya delil mahiyetindeki belgelerin onaylı suretlerinin dosya arasına alınması, tahrik nedeniyle yapılacak indirim oranının buna göre belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,