KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2011/2485 E., 2012/8527 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
Karar Metni
743 kelime·4 dk okuma
1-Sanıklar .... hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve hakaret suçları ile ilgili olarak CMK.nun 231/5 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olarak verilen karar, aynı Yasanın 231/12 maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi kararlardan olup, yapılan itiraz üzerine de itiraz merciince red kararı verilmiş olmakla, bu suçlardan kurulan hükümler temyiz incelemesi dışı tutulmuştur.
2.a-.... Cumhuriyet Başsavcılığının 28/12/2005 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 81,35,29,53 maddelerinden iki kez cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, iddianamenin 06/01/2006 tarihinde sanık ...'a tebliğ edildiği, ....Ağır Ceza Mahkemesindeki yargılama sırasında sanık ...'a 5237 sayılı TCK.nun 25, 27/2 maddelerinden CMK.nun 226 maddesi uyarınca ek savunma hakkı verildiği ve ayrıca Cumhuriyet Savcısı tarafından 27/10/2009 tarihinde verilen esas hakkında mütalaanın sanığın yüzüne karşı okunduğu da dikkate alındığında; sanığın savunma hakkının ihlal edilmediği gibi belirtilen eksikliğin telafisinin de mümkün olmadığı anlaşılmakla, "sanığın savunmasının iddianame okunmadan alındığından"
b-Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...'un, mağdur ...'ı 4 yerinden yaraladığı, bu yaralardan üçünün yaşamsal tehlike geçirtecek, bir tanesinin ayrıca sol üst ekstremitede fonsiyonel kısıtlılığa ve organlardan birinin işlevini sürekli zayıflamasına neden olacak nitelikte olduğu olayda, TCK.nun 35. maddesinin uygulanmasında hapis cezasının 13 yıl olarak belirlenmesinde isabetsizlik görülmediğinden, "teşebbüs nedeniyle fazla indirim yapıldığından",
Bahisle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceler benimsenmemiştir.
3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ....'nin, mağdur ...'a yönelik tehdit, sanık ...'un mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs, sanık ...'ın mağdurlar ... ve ...'yı kasten yaralama ve sanık ...'nin mağdur ...'u kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve öldürmeye teşebbüs suçu yönünden haksız tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir
.../...
kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik eylemi nedeniyle TCK.nun 27/2. maddesi göndermesiyle TCK.nun 25. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, sanık ... hakkında mağdur ...'yı kasten yaralama suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan-sanık ... müdafiinin katılan sıfatıyla sanıklar Nevzat ve Şinasi hakkında verilen hükümlerle ilgili olarak suç niteliğine,
sanık müdafii sıfatıyla Nevzat'a karşı işlediği suç yönünden meşru savunma koşullarının oluştuğuna, katılan-sanıklar ... ve Şinasi müdafiinin sanık müdafii sıfatıyla eksik incelemeye, sübuta, katılan vekili sıfatıyla tahrikin bulunmadığına ilişen, katılan ...'nın sanıklar Nevzat ve Şinasi'ye teşdiden ceza verilmesi gerektiğine, sanık ... hakkında kendisine karşı kasten yaralamadan kurulan hükümle ilgili olarak vasfa yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
a)Sanık ... hakkında mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüsten,sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'yı kasten yaralamadan, sanık ... hakkında ise mağdur ...'u kasten yaralamadan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında mağdur ...'yi öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında ise kasten yaralama suçlarından verilen beraat kararları yönünden yapılan incelemede;
aa)Sanık ...'un yasal savunma sınırları içinde kalan ve saldırı ile orantılı olan eyleminden dolayı "5237 sayılı TCK.nun 25 ve CMK.nun 223/2-d maddeleri gereğince sanık hakkında Ceza Verilmesine Yer Olmadığına ve Beraatine" karar verilmesi yerine "TCK. 27/2. maddesi delaletiyle TCK.
25/1.maddesi ve CMK.223/2-d maddesi gereğince BERAATİNE" karar verildiği anlaşılmakla, bu durumun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322 maddesindeki yetkiye dayanılarak, hükümden "içinde bulunduğu heyecan ve korkunun etkisi ile telaşlanarak kendisine karşı gerçekleştirilen saldırıyla orantılı olmaksızın meşru savunmada bulunmuş ise de içinde bulunduğu korku ve heyecan dikkate alındığında mazur görülebilecek sınırın aşılması niteliğinde olduğu anlaşıldığından, TCK.
27/2. maddesi delaletiyle TCK. 25/1. maddesi ve CMK.223/2-d maddesi gereğince BERAATİNE CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA." ibaresinin çıkartılarak yerine "sanığın, yasal savunma sınırları içinde kalan ve saldırı ile orantılı olan eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK.nun 25/1 ve CMK.nun 223/2-d maddeleri gereğince sanık hakkında Ceza Verilmesine Yer Olmadığına ve BERAATİNE" ibaresi
eklenmek suretiyle DÜZELTİLEN sanık ... hakkında mağdur ...'yi öldürmeye teşebbüsten kurulan hükümle,
bb)Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'yı kasten yaralamadan, sanık ... hakkında ise mağdur ...'u kasten yaralamadan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında ise mağdur ...'yı kasten yaralamadan kurulan beraat hükümlerinin,
Kısmen tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA),
B)Sanıklar ... hakkında mağdur ... ve ...'yı tehdit suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede,
Oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdur ...'un, annesi ... ile kızı olan Zeynep'in soruşturma aşamasındaki ifadelerinde de belirttikleri üzere sanıklar ...'nin tehdit içeren sözleri sadece mağdur ...'a yönelik olarak söyledikleri gözetilmeden; sanıklar hakkında mağdur ...'ya karşı eylemleri nedeniyle beraat, mağdur ...'a karşı eylemleri nedeniyle ise tehdit suçundan teselsül olmaksızın mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken her iki mağdura yönelik olarak TCK.nun 43/1.maddesi de uygulanmak suretiyle tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurularak fazla ceza tayin edilmesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2011/2485, K. 2012/8527, 21 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama