Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/2974 K.2012/4954

1-a) Sanıklar Erol ve Bekir müdafiinin süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteminin,

b) Katılanların, sanık A.O. hakkında 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan açılan davaya katılma hak ve yetkileri olmadığından, vekillerinin, sanığın anılan suçtan beraatına ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin,

CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanıklar Erol ve Bekir'in kasten insan öldürme ve 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçlarından cezalandırılmalarına, sanık A.O.'ın kasten insan öldürme suçundan beraatına ilişkin hükümlere hasren yapılan incelemede;

a) Olay tarihinde her iki taraf yakınları arasında çıkan, silahların da kullanıldığı kavgada, bir kısım mağdur ve sanıklar yönünden dava daha hazırlık aşamasında iken ayrılarak Almus Sulh Ceza ve Asliye Ceza Mahkemelerinde

dava açılmış, sanıklar Erol, Bekir ve A.O.ın eylemleri yönünden de Tokat Ağır Ceza Mahkemesinde (görülmekte olan bu dosya) kamu davası açılmıştır.

Sağlıklı ve adil bir hükme varılabilmesi için, aynı olaya karışan tüm sanıkların tek bir dava dosyasında yargılamalarının yapılması, kanıtların birlikte değerlendirilerek, haksız tahrik olup olmadığı ve suç vasfının buna göre tayini gerektiğinden;

Almus Sulh ve Asliye Ceza Mahkemelerindeki dava dosyalarının akıbetlerinin araştırılarak, şayet davalar devam ediyor ise, bu dosya ile birleştirilmesi, sonuçlanıp kesinleşmiş iseler denetime olanak sağlayacak şekilde asılları ya da onaylı örneklerinin bu dosya içerisine konularak hüküm kurulmasının düşünülmemesi,

b) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda, sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; kasten insan öldürme ve 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçlarından yargılanan sanıklar Erol ve Bekir ile kasten insan öldürme suçundan yargılanan sanık Ali Osman arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğundan, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine, savunmalarının aynı müdafiiler tarafından yapılması ve verilen kararında aynı müdafiiler tarafından temyiz edilmesi suretiyle CMK.nun 152 ve Avukatlık Kanununun 38. Maddelerine aykırı davranılması,