Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.
Karar Metni
1. Ceza Dairesi 2011/3142 E. , 2013/2017 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi MAĞDURLAR : ..., ... Şen SUÇ : Yerine getirdikleri kamu görevi nedeniyle öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 82/1-g, 35, 62, 52, 53; 6136 sayılı Kanunun 3/1.maddeleri uyarınca; 10 yıl 10 ay hapis cezası (2 kez) ve 10 ay hapis, 500.YTL adli para cezaları ile cezalandırılmasına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) Sanığın mağdur ...'e 3 el ateş ederek, sol lomber bölgede olacak şekilde tabanca ile yaraladığı, yaralanması nedeniyle mağdurun ameliyat edildiği anlaşılmakla, teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek makul ceza belirlenmesi yerine, oluşa uygun olmayacak şekilde alt sınırdan ceza verilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdurlar ... ve ...'yi yerine getirdikleri kamu görevi nedeniyle öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin eksik incelemeye, delillerin takdirinde hata yapıldığına, vasfa, tahrikin varlığına, cezanın fazla olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), ceza miktarı ve tutuklulukta kalınan süre nazara alınarak sanığın tahliye talebinin reddine, 13/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2011/3142, K. 2013/2017, 13 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama