KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2011/3462 E., 2012/4509 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs, silahlı ve geceleyin yağma.
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
1- Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkasının bulunduğu anlaşıldığı halde TCK.nun 58. madde hükmünün uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin meşru savunma koşullarının oluştuğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
A) Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
B) Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığın mağduru bıçakla yaraladıktan sonra arka cebinde bulunan 400,00.TL parasını alarak kaçtığı kabul edilerek, sanığın nitelikli yağma suçunundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de;
Olayın görgü tanığı olan ve olaydan hemen sonra mağdurun yanına giden tanıklar ... ve ...'ın birbirlerini doğrulayan beyanlarında, mağdurun kovaladığı kişi tarafından bıçak ile yaralandığını ve mağdurun kendilerine bu kişi tarafından cep telefonunun alındığını söylediğini ifade etmiş olmalarına rağmen paradan bahsetmemiş olmaları da dikkate alındığında dosya kapsamına göre, sanığın mağduru bıçakla yaraladıktan sonra arka cebinden 400.TL parasını da aldığına dair mağdurun soyut iddiasından başka delil bulunmaması karşısında; mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığının kabulü ile, sanığın atılı nitelikli yağma suçundan beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2011/3462, K. 2012/4509, 31 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama