Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/3797 K.2013/5604

a- 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 62/1, 53 maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası, b- TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 62/1, 53. maddeleri gereğince1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası, c- 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62, 53, 54/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına. 2- Sanık ... hakkında ....'ı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...’nın, mağdur ...’ı kasten yaralama suçundan kurulan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hüküm yönünden;

Söz konusu hüküm, temyize tabi kararlardan olmayıp, 5271 sayılı CMK.nun 5560 sayılı yasa ile değişik 231/12.maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan, sanık müdafiinin temyiz istemi itiraz mahiyetinde kabul edilerek, bu hususta merciince bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2- Sanık ...’ın 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve mağdur ...’ı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Mahkeme tarafından sanık hakkında CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanmamasına ilişkin gösterilen gerekçe ve mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından, aksi düşünce ile bozma öneren tebliğnameye iştirak edilmemiştir.

3- Sanık ...’ın 6136 sayılı Kanuna muhalefet, mağdurlar ... ve ...’ı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun niteliği tayin, takdire ilişkin cezalarını azaltıcı nedenin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde, bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

A- Sanık ...’ın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (ONANMASINA),

B- Sanık ...’ın, mağdurlar ... ve ...’ı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdur ...’nın nişanlısına, sanığın söz attığından bahisle çıkan kavgada, mağdurların sanığı dövdükleri, mağdur ...’nın sanığa kafa ile vurmak suretiyle burun kemiğinde yaşam fonksiyonlarını ikinci derecede etkiler nitelikte kırığa neden olduğu, sanığın belinde takılı olan tabancası görmeleri ve tanıklardan birisinin polis geliyor diye bağırması üzerine,

sanığı bırakıp araçlarına binerek uzaklaşmak istedikleri sırada, yerden kalkan ve yola doğru gelen sanığın, ruhsatsız tabancasını çekerek yaklaşık 15 metre mesafeden, mağdurların aracına doğru, hedef gözeterek en az dört el ateş ettiği, sanığın yaptığı atışlar sonucunda aracın arka ve sağ arka camından içeriye giren mermilerle, şoför koltuğunda oturan ...’ın sağ elinden ikinci derecede kemik kırığı oluşacak nitelikte, sağ ön koltukta oturan mağdur ...’nın ise sırtından, hemotoraks nedeniyle yaşamsal tehlike geçirecek nitelikte birer isabetle yaralandıkları, sanıkların araçla kaçmak suretiyle daha fazla isabet almaktan kurtuldukları olayda,

a) Kullanılan silahın elverişliliği, hedef alınan bölge, atış sayısı, yaraların yeri ve niteliği ile mağdurların kaçmaları nedeniyle sanığın eylemini tamamlayamaması dikkate alındığında açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından, sanığın her iki mağdura karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b) Mağdurlar tarafından dövülmesi ve özellikle mağdur ...’nın sanığa kafa ile vurmak suretiyle burun kemiğinde yaşam fonksiyonlarını ikinci derecede etkiler nitelikte kırığa neden olması üzerine, sanığın suçu işlediği anlaşıldığından, tahrik nedeniyle cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar indirim öngören TCK.nun 29 maddesi gereğince, alt ve üst sınırlar arasında makul oranda bir indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,