Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/3840 K.2013/1734

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ayşe'nin mağdur Özgül'e karşı eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrik bulunduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık Ayşe ile mağdur Özgül'ün arkadaş oldukları, olaydan bir gün önce Ayşe'nin, Özgül'den borç para istediği, Özgül'ün, "param yok" dediği, akşam eve gelen Özgül'ün eşi İbrahim'in pantalonundaki paranın yerinde olmaması nedeni ile Ayşe'nin aldığından şüphelendikleri ve Özgül'ün, Ayşe'yi aradığı ve parayı geri getirmesini istediği,

ertesi sabah Ayşe'nin, 50.TL parayı getirerek iade ettiği, aynı gün Ayşe'nin, bu konuyu konuşmak üzere Özgül'e mesaj çekerek onun evine gittiği, çıkan tartışma sırasında Ayşe'nin, bıçakla mağdurun karın bölgesine bir kez vurduğu batına bıçak darbesi nedeni ile mağdurun, karaciğer yaralanmasına ve yaşamsal tehlikeye neden olacak şekilde yaralandığı, sanığın, ikinci kez yaptığı hamlenin mağdurun kaçması nedeni ile sol uyluk dış kısma isabet ettiği olayda;

Sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, "öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "kasten yaralama" suçundan cezalandırılması,

Kabule göre;

Sanık hakkında hak yoksunluğuna ilişkin TCK.nun 53. maddesinin uygulanması sırasında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından kendi alt soyu ile diğerleri arasında ayrım yapılmaması,