Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/3890 K.2012/3687

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık İsmet'in suçunun sübutu kabul, takdir ve tahrike ilişkin cezasını azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde, bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin tahrikte indirim oranına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine, Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; arkadaş olan sanık ve maktulün, tanıklar Cafer, İsa ve Yakup ile birlikte, Karacabey İlçesine giderek gece alkol aldıkları, alkolün de etkisiyle tartıştıkları, maktulün sanığa hakaret ettiği, tanıklarca kavga etmeleri engellendiği, araçla Bursa İli'ne döndükleri ve burada tanıklardan ayrıldıkları, sanığın, maktule neden alkol alırken kendisine hakaret ettiğini sorduğu ve bu nedenle yeniden tartıştıkları sırada maktule kafa vurmak suretiyle yere düşürdüğü ve birkaç kez de tekme vurduktan sonra olay yerinden ayrıldığı, maktulün ihbar üzerine olay yerine gelen güvenlik güçleri tarafından hastaneye kaldırıldığı,

olayın gerçekleştiği 20.02.2009 tarihinden 07.05.2009 tarihine kadar hastanede yoğun bakım ünitesinde şuuru kapalı olarak tedavi gören maktulün, 07.05.2009 günü, haliyle taburcu edildiği ve 13.05.2009 günü evinde vefat ettiği, Adli Tıp Kurumu 1.İhtisas Kurulu'nun 31.03.2010 gün ve 1010 sayılı raporuna göre, olay sonrası hemen götürüldüğü hastanede yapılan muayenesinde şuurunun kapalı olduğu, alın bölgesinde altı cm.lik raddi yara ve burunda 1 cm.lik kesi olduğu ve kişinin alkollü olduğunun belirtildiği,

aynı gün çekilen beyin tomografisinde yaygın beyin ödemi ve 03.03.2009 tarihli beyin tomografisinde de iki taraflı subdural effüzyon saptandığı, klinik seyir ve otopsi bulguları da dikkate alındığında, alkollü olduğu bildirilen kişinin ölümünün, künt kafa travmasına bağlı beyin ödemi sonrasında gelişen subdural effüzyon ve uzun süre yatmaya bağlı gelişen akciğer enfeksiyonundan ileri geldiği olayda, sanık tarafından, özellikle hayati bölgelerin hedef alındığını gösterir kesin kanıt bulunmaması,

sanık ile maktul arasında öldürmeyi gerektirir husumetin olmaması ve engel bir durum olmamasına rağmen kendiliğinden eylemine son vermesi dikkate alındığında, sanığın öldürme kastını açığa çıkaran kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, sanığın yaralama sonucu ölüme neden olmak suçundan, TCK.nun 87/4.maddesi gereğince cezalandırılması yerine, yazılı şekilde kasten öldürme suçundan hüküm kurulması,