Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/3926 K.2013/6073

l-a) Sanık Hasan müdafiine 05.10.2010 tarihinde tefhim edilen hükme yönelik, sanık müdafiinin yasal süresinden sonra 04.11.2010 tarihli temyiz isteminin CMUK'nun 310-317. maddeleri uyarınca,

b) Sanık Orhan'ın 6136 Sayılı Kanun’a Muhalefet suçundan verilen para cezasına ilişkin mahkumiyet kararı miktarı itibariyle kesin nitelikte olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık Orhan müdafiinin bu hükme yönelik temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca,

REDDİNE karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Orhan'ın mağdure Sakine'ye yönelik eyleminin sübutu kabul, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Orhan müdafiinin haksız tahrike vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ile komşu olan mağdurenin suç tarihinde sanığın annesinin evine giderek, sanığın annesi ile sanık ve arkadaşlarının oğluna cinsel istismarda bulunduklarını iddia ederek tartıştığı, daha sonra karakola giderek şikayetçi olduğu, polis memurlarıyla birlikte tekrar olay yerine geldiğinde tarafların tekrar tartışmaya ve kavga etmeye başladıkları sırada sanığın, kavganın hareketli ortamında ele geçmeyen bıçakla mağdurenin sol skapula bölgesine bir kez vurarak sağ akciğer, karaciğer ve diyafram yaralanması ile hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı,

engel bir hal olmadığı halde eylemini sürdürmediği olayda, bıçakla kasten yaralama suçundan, temel cezanın, TCK'nun 61. maddesi göre meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre, TCK'nun 86/1 maddesi uyarınca, sonuca etkili olacak şekilde üst sınıra yakın şekilde belirlenmesi suretiyle hüküm kurulması gerektiği anlaşıldığı halde, suç vasfında hataya düşülerek öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,