Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/5249 K.2012/9577

1- Sanığın yargılama sırasında ileri sürülen iddia karşısında ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığının tespiti bakımından, Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde on üç gün süre ile müşahade altında tutulmasından sonra psikiyatri uzmanı dört doktor tarafından oybirliği ile alınan karara göre düzenlenen 17.05.2010 tarih ve 10055 numaralı, sanığın ceza ehliyetinin tam olduğuna ilişkin rapor hüküm kurmak için yeterli görülmüş, bu nedenle tebliğnamenin Adli Tıp Kurumundan da rapor alınması gerektiğine ilişkin bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "öldürme" suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan; müdahiller vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, sanığın maktulün dükkanını kiralamak istediği, maktulün de sanığın bu isteğine olumlu yaklaşmasına rağmen, sanığın güvenilecek biri olmadığını düşünen eşi ve çocuklarının maktule baskı uyguladıkları, hatta maktulün eşi tanık Gülseren'in bu baskıyı, söz ve eylemleri ile de sanığa hissettirdiği, olay günü oldukça alkollü olan sanığın, kira meselesini görüşmek amacıyla maktulü evinden alıp ıssız bir yere götürdüğü, burada konuştukları sırada, ani bir hareketle cebinde bulunan koli bandıyla önce maktulün ellerini bağladığı, akabinde bağlı olan ellerini bacaklarının arasından geçirerek tekrar bantla sardığı,

ağzını da bantlayıp sırt üstü yere yatırdığı, üzerini ağır taşlarla kapatarak beklemeye başladığı, bu arada üç adet de sigara içerek maktulün ölüp ölmediğini kontrol ettiği, nihayet öldüğünü anlayınca da suç yerinden kaçtığı, maktulün karın ve göğüs tazyikine bağlı asfiksi sonucu hayatını kaybettiği olayda,