Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/5527 K.2013/6930

2- Sanıklar ... ile ... için; 5237 sayılı Kanunun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-d-son, 62, 53/1-a,b,c,d,e, 63.maddeleri uyarınca 4'er yıl 2'şer ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'in kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraatine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ... müdafiinin sanık ...'in suçunun sübutuna,

sanık ... yönünden haksız tahrikin varlığına, katılan vekilinin suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar ... ve ... hakkında hapis cezasının kanuni sonucu olarak "belirli haklardan yoksun bırakılma" hükmünün uygulanması

sırasında, TCK’nun 53/1-c maddesi uyarınca, “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksunluğun, sanığın sadece kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğine, alt soyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde, alt soy ayırımı yapmadan belirtilen haklan kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verildiği görülmekle, CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının mahsus bölümünden TCK’nun 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmın çıkartılarak,