Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/5860 K.2012/4279

Sanık ...'in mağdurlar ... ve ...'ya karşı basit yaralama ve hakaret suçları yönünden; Sanık müdafiinin şikayetten vazgeçme nedeniyle verilen düşme kararlarını temyizde hukuki yararı bulunmadığından, gerekçeye yönelik olmayan temyiz isteminin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. 2- Sanık ...'in mağdur ...'i silahla yaralama, mağdurlar ... ve ...'yı silahla tehdit, mağdur ...'e hakaret suçlarından ve mağdur ...'i silahla yaralamaya teşebbüsten mahkumiyetine dair kurulan hükümler yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinde belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken TCK.nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı Yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi ve sanığa hakaret suçundan temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin yanlış gösterilmesi yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak.

TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümlerin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerlerine, "sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a,b,c,d,e maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2.maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın ise 53.maddenin 3.fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine,