Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/6263 K.2011/5986

Adam öldürmek suçundan sanıklar Sacettin Yıldız ve S.. Ç.. haklarından verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma yapılmaksızın uyarlama talebinin reddine dair (KADIKÖY) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.10.2005 gün ve 178/344 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlüler tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü S. Y.hakkında 15.07.2005 tarihinde uyarlama yapılmasına yer olmadığına dair kurulan hüküm resen temyize tabi bulunduğu halde dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmediği ve hükümlünün talebi üzerine dosyanın yeniden ele alınarak, 18.10.2005 tarihinde tekrar uyarlama yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakla, 18.10.2005 tarihinde verilen kararın yok hükmünde olduğu kabul edilmiş olup, hükümlü Sacettin hakkında 15.07.2005, hükümlü S.. Ç.. hakkında ise 18.10.2005 tarihli uyarlama yapılmasına yer olmadığına dair kurulan hükümler yönünden inceleme yapılmıştır.

Hükümlü Sacettin Yıldız ve S.. Ç.. hakkında 765 sayılı TCK nun 450/4-7, 59, 31, 33, 450/4-7, 59, 31 ve 33. maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü Sacettin ve Seylan’ın sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu, lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezası belirlendikten sonra, cezaların toplanmasına 765 sayılı TCK.nun 68-77. maddelerindeki ilkelere göre karar verilmesi gerektiğinden,

Maktüller Ebru ve Işık’ı yağma amacıyla tasarlayarak öldürme suçlarından ayrı ayrı 765 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 450/4-7, 59. maddeleri uygulanması suretiyle belirlenen ceza miktarı ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nun olayla ilgili 82/1-a, h, 62. maddeleri uygulandığında verilebilecek ceza miktarı aynı olmakla birlikte 5237 Sayılı Kanunun 53. maddesinin, 765 Sayılı Kanunun 31. maddesine göre daha lehe olması nedeniyle, her bir maktüle yönelik eylem nedeniyle 5237 Sayılı Kanunun 82/1-a, h, 62, 53. maddeleri ile hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,