KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2011/6549 E., 2013/7203 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2013
- Tebliğname No
- 1 - 2011/208241
- Mahkemesi
- Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi ve no
- 24/02/2011, 2010/399 (E) ve 2011/77 (K
- Ssuç
- Kasten yaralama
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
A-16.03.2010 tarihli tensip zabtında zabıt katibinin imzasının bulunmaması mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.
B-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık C.. F..'ın mağdur Ali'yi nitelikli kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vesaireye ilişen, katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Oluşa, dosya içeriğindeki delillere ve özellikle de sanığa ait adli rapor içeriğine göre; olay günü kaynak malzemesinin fazla kullanılması sebebiyle işveren olan mağdurun işçisi olan sanığa hakaret ederek yumruk vurmasının ardından sanığın iş yerinden eline geçirdiği bıçakla mağduru yaraladığı olayda;
1-Sanığın bıçakla yaralama eylemini, mağdurun kendisine yönelik haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışlarının yarattığı hiddetin etkisi altında kalarak gerçekleştirdiği gözönünde tutularak TCK.nun 29. maddesi uyarınca cezasından asgari oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
2-Kabul ve uygulamaya göre ise; hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkrada, 5237 sayılı TCK.nun 53/3 fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilirken, belirtilen hak yoksunluklarının diğer kişiler yönünden cezanın infazı tamamlanıncaya kadar devamına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2011/6549, K. 2013/7203, 2 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama