Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/7018 K.2013/7909

1- Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242, 08.06.2010 gün ve 2010/1-35/140 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; somut olayda, birlikte suç işledikleri iddia olunan ve cezalandırılmasına karar verilen sanıklar Taylan, Tolgay, Necdet, Sinan ve H.. K.. arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşılmakla; sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması;

2- Hükmün tefhim edildiği oturumda hazır bulunan sanıklardan Hayrettin’e son söz hakkı verilmeyerek 5271 sayılı CMK.nun 216. maddesine aykırı davranılması,

3- Sanıklar hakkında mağdur Metin’in, kardeşi olan mağdur Ercan’ı yaralama suçundan hazırlık evrakı tefrik edilerek Asliye Ceza mahkemesinde kamu davası açılan ve UYAP Sistemi üzerinden yapılan incelemede karara çıktığı anlaşılan 2010/207 esas, 2013/133 karar sayılı dosyasının getirtilip dosya arasına konulması ve kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,