Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/7249 K.2013/6912

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Rahmi'nin mağdur Mehmet'e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ile mağdur arasında alacak borç ilişkisi bulunduğu, olay günü sanığın alacağını mağdurdan istediği, mağdurun ise borcunun olmadığını söylediği, buna sinirlenen sanığın av tüfeği ile evinin balkonundan yaklaşık 45 metre mesafeden mağduru hedef alıp bir el ateş ettiği, açılan ateş nedeniyle çok sayıda saçma isabetine bağlı olarak, akciğer ve karaciğerde yaralanmaya, pnömotoraksa, sağ frontal kemikte 2.(orta) derecede kırığa, sağ gözünün işlevinin yitirilmesine ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde mağdurun yaralandığı olayda;

Kullanılan silahın niteliği, hedef alınan vucut bölgesi ve meydana gelen harabiyet dikkate alındığında, sanığın eylemi ile ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nun 35. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre üst sınırdan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde suç niteliğinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanması sırasında, 53/1. maddesinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılması gerektiğinin düşünülmemesi,