Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/7631 K.2012/1022

Olay günü saat 06.00 sıralarında cadde üzerinde bir şahsın yattığının ihbar edilmesi üzerine yapılan incelemede, R.. Ç.. adlı şahsın yerde yüzüstü yattığı ve kot pantolonunun sağ arka cebinden diz kısmına kadar yırtık olduğunun belirlendiği, yapılan otopside vücudunda biri öldürücü nitelikte olmak üzere dört adet kesici ve delici alet yarası ile beş adet kesik vasıfta yara bulunduğu, ölümün büyük damar ve iç organ kesilmesinden gelişen iç kanama sonucu meydana geldiğinin tespit edildiği olayda; tanık A.. S..'nun aşamalardaki çelişkili anlatımları dışında sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği anlaşıldığı halde, yüklenen suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, Üye M.Ü.ve Üye E. Y. suçun sübutunun varlığı yönündeki mahkemenin kabulünde isabetsizlik

görülmediği ve kararın onanması gerektiğine ilişkin karşı görüşleri ve oyçokluğu ile 21.02.2012 gününde karar verildi.

KARŞI GÖRÜŞ

Oluşa, dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre; vücudunda biri öldürücü nitelikte olmak üzere dört adet kesici ve delici alet yarası ile beş adet kesik vasıfta yara bulunan, büyük damar ve iç organ kesilmesinden gelişen iç kanama sonucu öldüğü belirlenen maktulün olay günü cadde kenarında yerde yüzüstü yatar halde bulunduğu, Sanık Aydoğan savunmasında, maktulü ve adı geçen tanığı tanımadığını, başka bir tarihte aynı sokakta birini yaraladığı için firarda olduğundan polise müracaat etmediğini ve atılı suçlamayı kabul etmediğini belirtmiş ise de,

Tanık A.. S..'nun 26.04.2005 tarihinde Emniyet Müdürlüğündeki ifadesinde; aracıyla olay yeri yakınından geçerken ters istikamette beyaz bir Anadol marka kamyonetin park ettiğini, 1,65 boylarında esmer, sakalsız, bıyıksız, düz kısa siyah saçlı, üzerinde açık mavi kumaş mont bulunan bir şahsın yere doğru eğilip kalktığını, ancak elinde kesici veya delici bir alet bulunup bulunmadığını tam olarak göremediğini, bu şahsı görse tanıyabileceğini belirtmesi.

10.05.2005 tarihinde emniyette sanık A.. A..'a ait fotoğraf gösterildiğinde, ifadesinde belirttiği şahsa çok benzediğini, ancak canlı olarak gördüğü takdirde daha iyi teşhis edebileceğini ifade etmesi.

Cumhuriyet Başsavcılığında yaptırılan canlı teşhiste sanığı kesin olarak teşhis etmesi; her ne kadar 05.03.2007 tarihli duruşmada, olay günü gördüğü şahsın huzurdaki sanıktan daha kısa boylu, daha esmer renkli, daha kilolu ve 1,60 boyunda olduğunu, huzurdaki sanığa olay günü gördüğü şahsın benzemediğini söylemiş ise de, 19.10.2007 tarihli keşifte Cumhuriyet Savcılığında sanığı teşhis ettiğini, duruşmada gördüğü sanığın olay günü gördüğü şahısla aynı, ancak daha uzun ve daha beyaz tenli olduğunu, diğer özelliklerinin ise aynı olduğunu belirtmesi,

yapılan keşifte adı geçen tanığın bulunduğu yerden olay yerinde bulunan şahsın ayakta durduğu takdirde yüzünün net bir şekilde, eğildiği takdirde ise sırt kısmının tamamen görülebildiğinin tespit edilmesi karşısında, adı geçen tanığın anlatımlarında ve teşhisinde özü itibariyle tutarlılık bulunduğu anlaşılmakla, mahkemece suçun sübutunun kabulünde isabetsizlik görülmediği ve hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan, sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.

21.02.2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık A.. A.. müdafii Avukat ...yokluğunda 23.02.2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.