Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/8069 K.2012/2825

1-Sanık M.. E..'ın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan dava zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararını temyizde hukuki yararı bulunmadığından, sanık müdafiinin, gerekçeye yönelik olmayan temyiz isteminin, CMUK.nun 317 maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi reddine karar verilmiştir. 2-Sanıklar M.. E.. ve M.. Ö..'in kasten insan öldürmeye teşebbüs ve olası kasıt altında insan öldürme suçlarından kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdur Burhan'ın oturup oyun oynadığı kıraathaneye saat 19.30 sıralarında tanımadığı iki kişinin geldiği, bunlardan birinin tabancasını çekerek uzak atış mesafesinden mağduru batın ve femur bölgelerinden ince barsak, mesane ve kolonlarda yarattığı harabiyet nedeniyle yaşamsal tehlike geçirtecek, ağır (5). derecede kemik kırığına neden olacak nitelikte en az üç isabetle yaraladığı, içeriye girenlerden diğerinin ise tabancasını çıkartarak çevredekilerin müdahalesini engellediği,

bu şekilde mağduru vurduktan sonra dışarıya çıktıkları, mağduru vuran kişinin burada da peşlerinden gelinmesine engel olmak için rastgele ateş etmesi üzerine kaldırımda bulunan ve olayın taraflarıyla ilgisi olmayan maktul İbrahim'i başından bir isabetle vurarak ölümüne sebep olduğu olayda, faillerin kaçması üzerine çeşitli suçlardan sabıkaları ve emniyet kayıtları bulunan kişilerin fotoğrafları kullanılarak yapılan çalışmalar sonucu sanıklara ulaşıldığı,

mağdur Burhan ve tanıklar Mahmut ile Abdullah'ın olayı yapan kişileri görsek teşhis edebiliriz dedikleri, ancak aşamalarda çelişkili beyan ve olumsuz teşhislerde bulundukları, Mahkeme tarafından sanık M.. E..'ın parmak izleri alınarak arşiv kaydındaki kişilerin parmak izleriyle uyumlu olup olmadığı yönünde yapılan incelemede ise, sanık M.. E..'ın parmak izinin, arşivdeki parmak izlerinden farklı olduğu bilirkişi E. K.'ın 24/11/2006 günlü raporundan anlaşıldığı, sanık M..

E..'ın gerçek annesi olduğunu beyan eden ve sadece kolluk tarafından beyanı alınan, tanık D.. G..'in ise mağdur Burhan tarafından ateş eden olarak hazırlıkta teşhis ettiği R. E.'a ait fotoğraftaki kişinin, A. E. ile yaptığı gayrı resmi evliliğinden doğma, gerçek ismi D.

E. olan oğlu olduğunu, ancak nüfusa kayden babası ve annesi görülen kişiler (amcası ve onun eşi) üzerine yazıldığını beyan ettiği, arşiv kaydındaki Diyarbakır Emniyet Müdürlüğünün 1997-1500-2 sayısı ile işlem gören parmak izi sicilindeki kişi de A. ve D. oğlu 11 yaşlarında (1986 doğumlu) D. E. olup, tanık D.. G..'i doğruladığı anlaşılmakla,

1-Dört ayrı hırsızlık olayında parmak izleri aynı olan kişinin kesin olarak kimliğinin belirlenmesi ve sanıklar ile aynı kişi olup olmadığının saptanması

bakımından her iki sanığın da usulüne uygun şekilde uzman tarafından parmak izleri alınarak bu sanıklardan hangisine uyduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde Adli Tıp Kurumu Başkanlığından alınacak rapor ile saptanmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

a-Sanıkların olay yerine, eylem ve irade birliği içerisinde, mağdur Burhan'ı öldürmek için gittikleri, aralarında yaptıkları iş bölümü gereği sanık M.. E..'ın tabancayla ateş ettiği, sanık M. Z.'nin de tabancasını çekerek kıraathanedekilerin müdahalesini engellemek suretiyle eylem üzerinde doğrudan hakimiyet kurup eylemi birlikte gerçekleştirdikleri anlaşıldığından, sanık M. Z.'nin fail olarak cezalandırılması yerine, yazılı şekilde suçun işlenmesine yardım eden olarak kabulü ile eksik ceza tayini,

b-Maktul İbrahim 01/05/1987 doğumlu olup suç tarihi itibariyle çocuk sayıldığından, lehe yasa karşılaştırmasının sanık M.. E.. yönünden 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e,21/2,31/3; sanık M. Z. yönünden ise 82/1-e,21/2 maddeleriyle yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,