Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/870 K.2011/2301

...'ı kasten yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (SEYDİŞEHİR) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26/05/2010 gün ve 77/100 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunda oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliğini tayin, tüm suçlar bakımından takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden,

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık tarafından işletilen kafeteryaya gelen mağdurun, sanıktan sigara istediği, sanığın bu isteği söverek reddettiği, mağdurun da bunun üzerine söverek karşılık vermesiyle aralarında çıkan tartışma sırasında, mağdurun sanığı işyerinden kovması üzerine, mağdurun sanığa tokat attığı, sanığın da yediği tokat'ın etkisiyle yanında bulundurduğu tabancayla etkili mesafeden mağdurun hayati bölgesini hedef alarak bir el ateş etmesi sonucu, batın bölgesinden, 25 gün iş ve gücüne engel olacak, hayati tehlike geçirerek ve basit tıbbi müdahale ile de giderilemeyecek şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda;

a) Hedef alınan vücut bölgesi, meydana gelen zararın ağırlığı gözetildiğinde, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye

yönelik olduğu anlaşıldığı halde, öldürmeye teşebbüs yerine, yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b) Sanığın, mağdura sövmesiyle ilk haksız hareketi gerçekleştirdiği, mağdurun da aynı şekilde karşılık verdikten sonra daha ağır bir tepki göstererek mağdura tokat atması nedeniyle etki-tepki dengesinin sanık yararına bozulduğu anlaşılmakla, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,