Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/1090 K.2012/3643

Şüpheli T.. D..'ye ait Kahramanmaraş C.Başsavcılığı'nın 24/06/2011 tarihli ve 2011/8276 soruşturma, 2011/3321 esas, 2011/212 sayılı iddianamesi ile dayanak ekindeki tüm belgeler incelendiğinde;

Şüpheli hakkında, KMS K.Maraş Sağlık Hizmetleri Turz.İnş.Gıda Hayv.San. Ve Tic A.Ş vekili tarafından verilen şikayet dilekçesi ile Yakınıcı şirket bünyesinde doktor olarak çalışan şüphelinin hastalara gereği gibi bakmayarak hastaneyi ve hastaları maddi ve manevi zarara uğrattığı, 30 haftalık gebeliği bulunan T. B. isimli hastayı erken doğum yapacağının belirlenmesine karşın hastaneye kabul etmeyeceğini bildiren şüphelinin, bu hastanın başka hastaneye gitmesine ve sonrasında da hastanın bebeğini başka hastanede kaybetmesine neden olmak suretiyle şirketlerini zarara uğrattığı iddiası ile hakkında güveni kötüye kullanmak suçundan dolayı 2010/13066 nosu ile Kahramanmaraş C.Başsavcılığınca soruşturma başlatıldığı,

Başlatılan ilk soruşturma sonrasında 21/10/2010 tarihli 2010/7428 nosu ile "...şüphelinin hastanede sözleşmeli olarak çalışan doktor olduğu, TCK.nunda görevi kötüye kullanma suçunun memurlar için düzenlendiği, özel hastanede özel doktor olarak çalışan şüpheli doktorun memur olmadığı," gerekçe gösterilerek hakkında Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar verildiği,

Yakınıcı vekili tarafından bu karara karşı 09/11/2010 tarihinde "...hekimlerin acil durumlarda hastaya yardım etmekle yükümlü oldukları, bu yükümlülüklerini yerine getirmez ise, hastalığın ağırlaşması ve hastanın ölmesi durumunda, sorumlu olacağı" gerekçe gösterilerek süresinde itiraz edilmesini takiben Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/12/2010 tarih ve 2010/1084 d.iş sayılı kararı ile "...görevi kötüye kullanma suçundan verilen kovuşturma kararına ilişkin gerekçe de yerinde ise de, 26/07/2010 tarihinde gerçekleştiği ileri sürülen T. B. isimli hastanın bebeğinin ölümüne neden olma iddiasına ilişkin olarak herhangi bir tahkikat yapılmadığı anlaşıldığı" gerekçesi ile Kovuşturmama kararının kaldırılmasına karar verildiği,

Bu kere T.B. isimli hastanın bebeğinin ölümü ile ilgili olarak Kahramanmaraş C.Başsavcılığının 2010/18566 nosuna kayıt edilen devam eden soruşturma akabinde, T. B. isimli hastanın bebeği İ.C. B.'ın ölümü ile sanığın eylemleri arasında illiyet bağının kurulamayacağı gerekçe gösterilerek 28/03/2011 gün 2011/1725 nosu ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de,

Yine, bu karara karşı KMS K.Maraş Sağlık Hizmetleri San. ve Tic A.Ş vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi 2011/468 D.iş sayılı 30/05/2011 tarihli "...şüpheli doktorun eyleminin TCK.nun 83. maddesine girme ihtimali bulunduğu" gerekçe gösterilerek itirazın kabulüne karar verilip, şüphelinin hakkında kamu davası açılması gerekliliğine ilişkin kararını müteakip, Kahramanmaraş C.Başsavcılığınca müşteki sıfatıyla KMS K.Maraş Sağlık Hizmetleri San. ve Tic A.Ş gösterilerek 2011/212 nolu iddianame tanzim edildiği,

Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/06/2011 tarih ve 2011/98 nolu iddianame değerlendirme nosu ile;

İddianamede sanığın eyleminin ihmali davranışla kasten insan öldürme olarak tanımlanmış ve sanığın TCK.nun 83/3 maddesi uyarınca cezalandırılması talep olunmuş ise de başlıkta ölen bebeğin maktul ve mirasçılarının müşteki olarak gösterilmediği, bunun yerine şüphelinin çalıştığı hastahanenin sahibi şirketin gösterildiği, bu suretle CMK.nun 170/3 maddesine muhalefet edildiği,

Yine, şüpheli hakkında görevi kötüye kullanma ve ölüme neden olma suçlarından kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, bu karara yakınıcı şirket tarafından itiraz edilmesine müteakip, şüphelinin eyleminin TCK.nun 83. maddede tanımlanan suçu oluşturma ihtimaline binaen kararın kaldırıldığı, oysaki bu suçun müştekisinin ölen bebeğin mirasçıları olup, karara karşı ancak onların itiraz etme hakkının bulunduğu, dolayısı ile öncelikle yok hükmünde olan Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/05/2011 tarih ve 2011/468 D.iş sayılı kararına karşı yazılı emir yoluna başvurularak sonucunun beklenmesi, ayrıca ölen bebeğin mirasçılarına kararın tebliğ edilmesi gerekliliği gerekçe gösterilerek iddianamenin iadesine karar verdiği,

Bu karara karşı, Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan iiraz üzerine, Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesi 04/07/2011 tarih ve 2011/620 D.iş sayılı nosu ile iade kararındaki gerekçelerin yerinde olduğu belirtilerek itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

II) Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı:

Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/07/2011 tarih ve 2011/62 D.iş sayılı kararının yerinde olmadığından;

CMK.nun 309 maddesi uyarınca bozulmasına ilişkindir.

III)Hukuksal değerlendirme:

CMK.nun 170 maddesi ve devamı maddeleri kamu davasının açılmasına ilişkin düzenlemelere yer vermekte ve iddianamede bulunması gereken zorunlu unsurları açıkça belirtmektedir.Buna göre;

CMK 170/3 madde;

Görevli ve yetkili mahkemeye hitaben düzenlenen iddianamede;

a)Şüphelinin kimliği,

b)Müdafii

c)Maktul, mağdur ve suçtan zarar görenin kimliği,

d)Mağdurun veya suçtan zarar görenin vekili veya kanuni temsilcisi,

e)Açıklanmasında sakınca bulunmaması halinde ihbarda bulunan kişinin kimliği,

f)Şikayette bulunan kişinin kimliği,

g)Şikayetin yapıldığı tarih,

h)Yüklenen suç ve uygulanması gereken kanun maddeleri,

I)Yüklenen suçun işlendiği yer, tarih ve zaman dilimi,

J)Suçun delilleri,

k)Şüphelinin tutuklu olup olmadığı, tutuklanmış ise, gözaltına alma ve tutuklama tarihleri ile bunların süreleri,

Gösterilir demektedir.

A)Kahramanmaraş C.Başsavcılığının 24/06/2011 tarih ve 2011/212 nolu iddiananamesinde suç, "ihmali davranışla kasten adam öldürme" olarak vasıflandırılmış ve müşteki sıfatı ile KMS K.Maraş Sağlık Hizmetleri San. ve Tic A.Ş gösterilmiştir., Oysaki, suç vasfı dikkate alındığında bu suçun müştekisinin ölen bebeğin mirasçıları olduğu ve iddianame metninde bu hususun eksik bırakıldığı açık ve nettir.Bu durumda iddianamenin,

CMK 170/3 maddesi kapsamında eksik olduğu gerekçesi ile Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/06/2011 tarih ve 2011/98 nolu iddianamenin iadesi kararının 1 nolu bendindeki iade nedeninin CMK 174/1-a maddesi kapsamında yerinde olduğu sabittir.Anılan gerekçe ile bu karara karşı yapılan itiraz sonrasında, Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin bu bende ilişkin olarak vermiş olduğu itirazın reddine ilişkin kararı yerinde değildir.

B)KMS K.Maraş Sağlık Hizmetleri San. ve Tic A.Ş tarafından verilen dilekçe akabinde açılan soruşturma evrakının geçirdiği aşama neticesinde, şüpheli hakkında Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/05/2011 tarih ve 2011/468 D.iş sayılı kararına müteakip TCK 83/3 maddesi uyarınca Kahramanmaraş C.Başsavcılığınca iddianame tanzim edilmiştir.Kovuşturmama kararına karşı yapılan itiraz üzerine verilen bu karar CMK 271/4-son maddesi kapsamında kesin olup,

Kahramanmaraş C.Başsavcılığının mahkeme kararını yerine getirme yükümlülüğü altında iddianame tanzim etmesi gerekecektir.Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/06/2011 tarih ve 2011/98 nolu iddianamenin iadesi kararının 2 nolu bendindeki iade nedeninin irdelenmesi, ya da yetkili olmayan tüzel kişinin itirazı sonrasında kovuşturmama kararının kaldırılmasının ve şüpheli hakkında TCK 83/3 maddesi kapsamında iddianame düzenlenmesinin yasal dayanaktan yoksun olduğu şeklindeki yorumlama CMK 174 maddesi kapsamında bir iade nedeni değildir.

Zira, iade nedenleri madde kapsamında sayılmış ve sınırlandırılmıştır.

CMK 174/2 madde kapsamında da, suçun hukuki nitelendirilmesi sebebiyle iddianamenin iade edilemeyeceği açıkça belirtilmekle beraber, şikayete bağlı olmayan ve TCK 83 maddesi kapsamında kalan bir eylem ile ilgili olarak da, gerçek müşteki konumundaki kişilerin şikayetine dayalı evrak ile ilgili olarak kovuşturmama kararı da verilmediğinden, Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/06/2011 tarih ve 2011/98 nolu iddianamenin iadesi kararının 2 nolu bendindeki iade nedeninin yerinde olmadığı, Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin bu bende ilişkin olarak vermiş olduğu itirazın reddine ilişkin kararı yerindedir.

Bu nedenlerle, Yargıtay C.Başsavcılığının isteminin, kısmen yerinde, kısmen yerinde olmadığı görülmüştür.

IV)Sonuç ve Karar:

Yukarıda sunulan gerekçeler doğrultusunda,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının talebi kısmen yerinde görülmekle, Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/06/2011 tarih ve 2011/98 nolu iddianamenin iadesi kararının 1 nolu bendindeki iade nedeninin yerinde olduğu gerekçesi ile, Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/07/2011 tarih ve 2011/620 D.iş nolu kararının bu kısmının 5271 sayılı CMK.nun 309. Maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının talebi kısmen yerinde görülmediğinden, Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/06/2011 tarih ve 2011/98 nolu iddianamenin iadesi kararının 2 nolu bendindeki iade nedeninin yerinde olmadığı gerekçesi ile Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/07/2011 tarih ve 2011/620 nolu kararının 2 nolu bendi ile ilgili olarak REDDİNE,