Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/1107 K.2012/2909

1- Sanık müdafiinin süresinden sonra bulunduğu temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, temyiz incelemesi, sanığın "öldürmeye teşebbüs" suçundan verilen hükmün Cumhuriyet Savcısı tarafından aleyhe temyizi üzerine yapılmıştır.

2- Mahkemenin dosya kapsamında bulunan mevcut delillere göre hüküm kurmasında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin eksik soruşturma nedeniyle,

"Öldürmeye teşebbüs" ve "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçlarından kurulan hükümlerde verilen ceza miktarları dikkate alındığında, 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçu yönünden uygulandığının

açıkça anlaşılması karşısında, tebliğnamenin, kurulan hükümde sözkonusu uygulamanın her iki suçu da kapsayacak şekilde yapıldığına ilişkin,

Bozma öneren düşünceleri benimsenmemiştir.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "öldürmeye teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiştir,

Ancak,

Dosya kapsamına göre, yaklaşık 1,5 yıl boyunca gönül ilişkisi yaşayan sanık ile mağdurenin kendi iradeleri ile ayrılmaya karar verdikleri, birlikte yaşadıkları süreçte ortaklaşa aldıkları eşyaları aralarında paylaştıkları, olay günü sanığın mağdureye tekrar beraber yaşamayı teklif ettiği, ancak mağdurenin bu teklifi kabul etmemesi üzerine sanığın, mağdureyi bıçaklayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda,

Sanığın mağdureye hakaret ettiği ve öncelikle mağdurenin kendisini bıçakla yaraladığına ilişkin savunmalarının daha az ceza almaya yönelik olduğu, mağdureden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz veya davranış olmadığı halde, haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre;

Hükmün gerekçe kısmında sanığın savunmalarının aksi kanıtlanamadığından bahisle haksız tahrikin varlığı kabul edilmesine rağmen, aynı savunmaların suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun belirtilmesi suretiyle gerekçede çelişkiye düşülmesi,