Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/1116 K.2012/4037

Sanık Melek hakkında olası kastla çocuğunu öldürme suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıiinin sübuta, sanık hakkında TCK.nun 23, 25, 34 veya 28. maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık Melek'in köyde ailesi ile birlikte yaşadığı, 2004 yılı Ağustos ve Kasım ayları arasında henüz 18 yaşını doldurmadan aynı köyden babasının amcası oğlu olan Şerafettin ile rızaya dayalı olarak cinsel ilişkiye girdiği ve hamile kaldığı, hamileliğini kimseye söyleyemediği, olay tarihinde öğlen saatlerinde kimse görmeden aynı köyde bulunan ve kullanılmayan dedesinin evine giderek tuvalette doğum yaptığı, bebeğin göbek kordonunu bağlamadan tuvaletin 35 metre uzağındaki patika yolun kenarındaki çalılıkların üzerine çıplak olarak attığı, aynı gün saat 19:30 sıralarında olay yerinden geçen tanık Şükrü tarafından bebeğin canlı olarak bulunup hastaneye sevkinin sağlandığı ancak ertesi gün bebeğin tedavi gördüğü hastanede hayatını kaybettiğinin anlaşıldığı olayda;

Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nun 30.09.2010 tarihli raporuna göre; bebeğin ölümün kendinde mevcut akciğer iltihabı hastalığı sonucu meydana gelmiş olduğu, bu hastalığın özel bakım ve tedavisinin gerekli olduğu, bu tip hastaların tedavisinde gecikme olmaksızın başlanması durumunda dahi kurtarılmasının kesin olmadığı, ancak bebeğin çıplak olarak açık alana terk edilmiş olması,

bulununcaya kadar geçen süre ve sonrasındaki tedavi süreci dikkate alındığında, bebeğin doğum sonrası terkedilmesinin ölümün meydana gelmesinde etkisi olduğunun kabulü gerektiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın koruma ve gözetim yükümlülüğünü yerine getirmeksizin yeni doğan bebeğini terketmek suretiyle ölümüne neden olduğu anlaşıldığından TCK.nun 83/3. maddesi gereğince cezalandırılması yerine, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde TCK.nun 82/l-d-e, 21/2.maddeleri gereğince hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), Başkan Vekili S. Z. İ. ve Üye M. Ş.'in, sanığın eyleminin töre saikiyle kendi çocuğunu kasten öldürme suçunu oluşturduğu yönündeki karşı oyları ve oy çokluğu ile 21/05/2012 gününde karar verildi.

KARŞI OY

Dosya içeriğine göre; sanığın aynı köyde akrabası Şerafettin ile girdiği cinsel ilişki sonucunda hamile kaldığı, hamileIini gizlediği, olay tarihinde de kimse görmeden dedesinin kullanılmayan evinde doğum yaptığı, bebeğin kordonunu bağlamadan ve çıplak şekilde kimsenin gelip geçmediği patika yol kenarındaki çalılıkların üzerine attığı, ailesi ile birlikte yaşadığı eve dönerek günlük yaşamına devam ettiği olayda;

Sanığın ilişkisini ve hamileliğini gizlemesi, hamileliğinden kimsenin haberdar olmaması, bebeğin kordonunu dahi bağlamadan çıplak şekilde kimsenin gelip geçmediği patika yolun yanındaki çalılıkların üzerine atması ve Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nun 30.09.2010 tarihli raporun da da bebeğin çıplak olarak açık alana terk edilmiş olmasının ölümün meydana gelmesinde etkisi olduğunun belirtilmesi karşısında, bebeğin bu şekilde atılmasının ölüm sonucu meydana getireceği, sanığın kastının gayri meşru olarak edindiği bebeğini,

namusunu kurtarmak (töre) saikiyle doğrudan doğruya ve iradi biçimde ölümünü sağlamaya yönelik olduğu ve bu nedenle de TCK.nun 82/l-d-e-k maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği görüşünde olduğumuzdan, sanığın eyleminin TCK.nun 83/3.maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.