Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/1149 K.2014/612

2-Sanık ... hakkında; katılan ...'in arabasının camlarını kırarak mala zarar verme suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 151/1, 29, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca 1.500 TL adli para cezası. 3-Sanık ... hakkında; a-Katılan ...'ı kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29, 62, 53/1-a-b-c-d-e, maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası. b-Mağdur-sanık ...'ı kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 86/3, 29, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca 2.240 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... müdafiinin süresinde yapmış olduğu duruşmalı inceleme talebinin, cezanın miktarı nazara alınarak CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Sanık ...'ın mağdur ...'e ve sanık ...'in mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan, sanık ...'ın mağdur ...'e karşı mala zarar verme suçundan verilen doğrudan para cezasına ilişkin mahkumiyet kararları, CMUK'nun 305/1 maddesi gereğince kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, suçun vasfına yönelik temyiz talepleri de bulunmadığından, talebin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... mağdur... karşı kasten yaralama suçunun sübutu kabul, tahrik ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suç vasfına, meşru savunma koşulları oluştuğuna, TCK.nun 27/1, 21/2 maddelerinin uygulanması gerektiğine ve haksız tahrik indirim oranına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Sanık ...kasten yaralama suçundan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak, "TCK'nun 53/1-a-b-d-e bendindeki hakları kullanmaktan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" karar verilmesi bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,