Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/1455 K.2014/910

1) Dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre; sanığın mağdura bıçakla bir kez vurup onu hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı ve eylemine engel bir sebep olmadığı halde devam etmediği olayda, suçun bıçakla kasten yaralama olarak vasıflandırılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede suç vasfına yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.. R.. 'nın mağdur H.. S..'i kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliğini tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, teşdiden ceza tayin edilmemesi gerektiğine ve takdiri indirim nedeninin uygulanması gerektiğine, Cumhuriyet Savcısının suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; suç tarihinden önce tartışan sanıkla mağdur arasında anlaşmazlık bulunduğu, suç tarihinde yapılan bir eğlencede karşılaştıklarında mağdurun sanığı “en büyük kötülüğü benden bekle” diyerek tehdit ettiği, daha sonra sanığın mağduru bıçakla yaraladığı olayda, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,