Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/1934 K.2013/3602

2-Maktul ...'i iştirak halinde tasarlayarak kasten öldürme suçundan TCK.nun 37/1 madde fıkrası delaleti ile 82/1-a, 62/1 maddeleri uyarınca neticeten sanıkların ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... müdafiinin yasal süreden sonraki duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Tüm sanıklar hakkında; her iki maktulün üzerindeki eşyalara karşı hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı halde hangi maktule karşı olduğu belirtilmeden tek bir hırsızlık suçundan, 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12.maddesi uyarınca kurulan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, temyizi kabil olmayıp itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan, merciince değerlendirme yapılmak üzere temyiz inceleme dışı bırakılmış, iki suç yerine tek bir suçtan hüküm kurulması hususunun itiraz merciinin kararından sonra mahallince giderilebileceği değerlendirilmiştir.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Zeki, ..., Nasir, A.Rahber, ..., Cemil, Mücahit, ..., Zeydan hakkında ... ve ...'i tasarlayarak öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin,takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar ... ve ... vekilinin bir sebebe dayanmayan sanık ... ve müdafiinin usule, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye;

sanıklar Nasir, ... ve müdafiilerinin sübuta vesaireye; sanık ... ve müdafiinin eksik incelemeye, sübuta vesaireye; sanık ... müdafiinin sübuta, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye; sanıklar ..., Cemil, A.Rahber ve Mücahit'in sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin uygulanması sırasında 53/1-c maddesindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından kısıtlılık süresinin belirlenmesinde kendi altsoyu üzerindekiler ile diğer kişiler üzerindekiler arasında bir ayrım yapılmaması yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden;

hüküm fıkrasında sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendlerin, "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a,b,c,d,e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 1-c bendindeki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322.maddesinin tanıdığı yetkiye