KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2012/2485 E., 2014/369 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ocak 2014
- Tebliğname No
- 1 - 2012/69384
- Mahkemesi
- Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi ve no
- 16/12/2011, 2011/251 (E) ve 2011/389 (K
- Suç
- Olası kastla yaralama
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık R.. Ö..'nın mağdur Ali'ye yönelik suçunun sübutu kabul, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yasal savunma şartlarının varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;
Ancak;
Dosya içeriği, olay yeri krokisi, tarafların tüm aşamalardaki anlatımlarına göre; sanık Recep'in yaklaşık 18 metre mesafeden av tüfeği ile oğlunun çalıştığı dükkanın önünde oturmakta olan mağdur Ali'yi görerek mağdura doğru ateş etmek suretiyle thoraks ve lumbal bölgede yaygın saçma isabeti sonucu, sol pnömothaoraks ve sol akciğer yaralanması oluşturacak, hayati tehlike meydana getirecek şekilde yaraladığı olayda;
1-Kullanılan aletin özelliği, atış sayısı, yaraların niteliği, mağduru görerek mağdura doğru ateş ettiği hususları dikkate alındığında, sanığın mağdur Ali'ye yönelik ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten öldürmeye teşebbüs yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek olası kast ile yaralama suçundan yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,
2-Kabule göre;
a-5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca tayin olunan 3 yıl hapis cezasının mağdurun hayati tehlike geçirmesi nedeniyle TCK'nun 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırılması sonucu 6 sene hapis cezasına hükmedilmesi yerine 8 yıl hapis cezasına karar verilmesi ,
b-Sanığın, mağdurun hayati bölgesinden isabet almasının muhakkak olduğunu öngördüğü halde ateş ederek mağduru yaralaması karşısında, uygulama yeri olmayan olası kast hükümlerinin uygulanması,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2012/2485, K. 2014/369, 30 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama