Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/25 K.2012/5152

1-a) Sanık İsmail'in mağdur katılanlar Musa, Ekrem ve Mehmet'e yönelik kasten yaralama, sanık Ümit'in kasten yaralama ve olası kastla yaralama suçları yönünden; CMK.nun 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının

geri bırakılmasına ilişkin kararlar CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğundan, gereği mahallinde yerine getirilmek üzere kararların inceleme dışı tutulmasına karar verilmiş, sanık İsmail'in mağdur katılan Musa'ya yönelik kasten yaralama, sanık Ümit'in olası kastla yaralama suçları yönünden suç niteliğine yönelik temyiz talebinde bulunulduğundan hükümlerin incelenebilir olduğuna ilişkin tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

b) CMK.nun 232/2-d maddesi gereğince, gerekçeli karar başlığında, sanık Ümit'in gözaltında veya tutuklu kaldığı tarih ve sürenin yazılmaması, mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

c) 5320 sayılı Yasanın 13/1 maddesi gereğince baro tarafından sanık Ümit'e atanan müdafiiye ödenecek ücretinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

d) 05/10/2010 tarihli celsede sanık Ümit'ten şikayetçi olmadığını bildiren mağdur Musa'nın aynı tarihli celsede katılanlığına karar verilmesi, hukuki değerden yoksun kabul edilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ümit'in mağdur katılan Musa'ya yönelik suçunun sübutu kabul, yaş küçüklüğüne, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Ümit müdafiinin meşru savunmaya, haksız tahrikte indirim oranına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa, dosya içeriğine ve mağdur katılan Remziye ve tanık M. D.'in aşamalarda değişmeyen beyanlarına göre; olay tarihinde mağdur katılanlardan Mehmet'in sanık Ümit'e "anneme neden hakaret ettin" diye saldırdığı, bu durumun Ümit tarafından babası sanık İsmail'e haber verilmesi üzerine yanlarına olayda kullanılan av tüfeğini de alarak olay yerine gelen sanıklarla mağdur katılan Mehmet arasında tartışma çıktığı, tartışmayı gören Mehmet'in kardeşleri Musa ve E..

D..'ın da tartışmaya dahil olduğu, tartışma sırasında arabasında bulundurduğu av tüfeğini alan sanık İsmail'in av tüfeğiyle ateş ederek mağdur katılan Musa'yı hayati tehlike geçirmesine ve uzuv tatiline sebebiyet verecek şekilde, kavgayı ayırmaya çalışan ve taraflarla herhangi bir husumeti bulunmayan mağdur katılan Remziye'yi basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaraladığı, sanıkların olay yerinden birlikte uzaklaştıkları olayda,

a) Mağdur katılan Musa'ya yönelik kasten yaralama suçundan verilen hüküm CMUK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği için inceleme dışı tutulan sanık İsmail'e mağdur katılan Mehmet'le meydana gelen tartışmayı bildirip birlikte olay yerine gelen ve olay sırasında da sanık İsmail'in yanında yer almak suretiyle mağdur katılan Musa'nın av tüfeğiyle ateş edilerek öldürülmeye teşebbüs suçuna destek olan ve olay sonrasında birlikte olay yerinden uzaklaşan sanık Ümit'in 5237 sayılı TCK.nun 39. maddesi kapsamında suça yardım eden olarak katıldığı anlaşıldığından TCK.nun 81/1, 35, 39, 29, 31/3, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanık İsmail'in mağdur katılan Musa'ya av tüfeğiyle yaptığı atışlar sırasında kavgayı ayırmaya çalışan mağdur katılan Remziye'nin de isabet alıp yaralanabileceğini öngörmesi gerektiğinden, mağdur katılan Remziye'ye yönelik eyleminden dolayı olası kast ile yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçeyle beraatına karar verilmesi,