Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/266 K.2013/8102

1- Mağdur-sanıklar İlhan ve Turan'ın katılma kararı verildikten sonra, 24.12.2010 tarihinde ibraz ettikleri dilekçe ile birbirlerine yönelik olan şikayetlerinden vazgeçtikleri ve böylece katılmalarının CMK’nun 243. maddesi uyarınca hükümsüz kaldığı;

Sanık İlhan müdafiinin, yasal süresindeki 24/03/2011 tarihli temyiz dilekçesini sanık müdafii sıfatıyla ve sadece mahkumiyet hükmüne yönelik olarak verdiği, müdafıinin yasal süreden sonra 18/05/2011 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde ise sanık Turan'ın eyleminin öldürmeye teşebbüs olduğuna, sanıklar Turan ve Burhan'ın yağma suçundan mahkum olmaları gerektiğine yönelik de temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla,

Sanıklar müdafiilerinin, katılan sıfatıyla, sanıklar Burhan ve Turan'ın nitelikli yağma suçundan beraatlerine, sanıklar İlhan ve Turan'ın ise kasten yaralama suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz isteklerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- "Davaya katılma" kararları hükümsüz olduğundan, karar başlığında İlhan ve Turan'ın "mağdur" yerine "katılan" olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hataları olarak görülmüştür.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Turan'ın mağdur İlhan'a karşı eyleminin, sanık İlhan’ın mağdur Turan'ı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık İlhan'ın kasten yaralama suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma sebebi dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Turan müdafiinin meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine; sanık İlhan müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa, dosya içeriğine ve kabule göre; köy muhtarı olan sanık İlhan’ın, sanık Turan'ın babası hakkında meraya tecavüz eyleminden dolayı şikayetçi olması sebebiyle İlhan ve Turan arasında husumet bulunduğu, sanıkların olay günü karşılaştıklarında bu nedenle tartışmaya başladıkları, tartışmanın silahlı çatışmaya dönüştüğü, çatışma sırasında Turan'ın tabanca ile İlhan'ı göğsünden isabetle hemotoraks ve kot kırığı nedeniyle hayati geçirecek şekilde yaraladığı, İlhan'ın ise tabanca ile Turan’ı kalça, kol ve uyluk bölgelerinden isabetle kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı, silahlı saldırıyı ilk önce hangi tarafın başlattığının tespit edilemediği olayda;

A- Kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri dikkate alındığında sanık Turan'ın fiili ile açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

B- Sanık Turan'ın eylemini mağdur İlhan'a karşı yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle gerçekleştirip gerçekleştirmediğinin karar yerinde tartışmasız bırakılması,

C- Haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut da dikkate alındığında, cezadan 1/4 ile 3/4 oranları arasında indirim öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulaması sırasında, sanıkların cezalarında makul oranda indirim yapılması yerine sanık İlhan hakkında asgari hadden indirim yapılarak, sanık Turan hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanmayarak fazla ceza tayini,