Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/4057 K.2013/1175

1- Temyiz edenin sıfatı ve dilekçesinin içeriğine göre temyiz incelemesi, sanığın "çocuğu öldürmeye teşebbüs" suçundan kurulan hüküm yönünden yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık E.. K..'ın "çocuğu öldürmeye teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede, suçun niteliğine, tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, sanığın bir süre gönül ilişkisi yaşadığı TCK'nun 6/1-b maddesi kapsamında "çocuk" olan mağdureyi, yanında teyzesinin kızı tanık Seda ile dolaşırken gördüğü, yanına yaklaşıp bıçağını bacağına dayayarak, konuşacaklarını söylemek suretiyle olayın meydana geldiği yere getirdiği, sanık ile mağdurenin burada konuşmaya başladıkları, konuşma sırasında aralarında herhangi bir tartışma yaşanmadığı halde, sanığın aniden mağdurenin karın bölgesine bıçakla kuvvetlice vurarak öldürmeye teşebbüs ettiği, bu darbe sonucu mağdureninin ince bağırsağında delinmeler meydana geldiği ve hayati tehlike geçirdiği olayda,

a) 13 ile 20 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, makul bir ceza yerine, teşebbüsün derecesinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde daha vahim olaylarda uygulama olanağı bulunan 20 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

b) Mağdureden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz veya davranış olmadığı halde, haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

c) Hapis cezasının kanuni sonucu olarak "belirli haklardan yoksun bırakılma" hükmünün uygulanması sırasında, TCK'nun 53/l-c maddesini uyarınca, "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun, sanığın sadece kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğine, alt soyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde, alt soyayırımı yapmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünde sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 19/02/2013, gününde oybirliği ile karar verildi.

19/02/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı M.. Ç..'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık E.. K.. müdafii Avukat H.. Y..’ın yokluğunda 21/02/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.