Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/407 K.2013/178

1-Oluşa, dosya içeriğine ve gerekçeye göre; sanığın mağdura yönelik eylemini kasten insan öldürmeye teşebbüs olarak kabul eden mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki sanığın eyleminin kasten yaralama olarak nitelendirilmesi gerektiğine ilişen bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş olup, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin suç niteliğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre;

Sanığın bıçakla mağdurun sol oksipital, sol sırt ve sol gluteal bölgelerine birden çok kez vurmak suretiyle, mağduru büyük damar ve iç organ yaralanması oluşturmaksızın, yaşamını tehlikeye sokmayacak, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda,

TCK.nun 9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, 15 yıl olarak üst sınırdan ceza tayin edilmek suretiyle fazla ceza tayini,