Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/4781 K.2012/9828

1-Katılan sanık ... müdafiinin yasal süresi içerisinde verdiği 27.02.2012 tarihli temyiz dilekçesinde hükümleri sanık sıfatıyla temyiz ettiği halde, yasal süresinden sonra verdiği gerekçeli temyiz dilekçesinde katılan sanık sıfatıyla temyiz başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; yasal süreden sonraki katılan sıfatıyla yaptığı temyiz başvurusunun CMUK.nun 317. madde gereğince reddine karar verilmiştir. 2-Sanık ...'in mağdur ...'ı kasten silahla yaralama suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükmün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiilerinin eksik incelemeye, haksız tahrikin varlığına yönelen, katılan ... vekilinin yetersiz gerekçeye, suç niteliğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

sanık hakkında belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken TCK.nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı Yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus

yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak.

TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a,b,c,d,e maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan aynı Yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın ise 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunu hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine,