Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/4862 K.2012/8979

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ramazan'ın mağdur Hilmi'ye karşı eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak:

Dosya kapsamına göre, toplu taşımacılık işi ile uğraşan sanığın, yanında babası Abdulkadir de olduğu halde ticari araçlarıyla seyir halindeyken fazladan müşteri aldıkları gerekçesiyle, içinde mağdurun da bulunduğu rakip firmaya mensup grup tarafından yollarının kesildiği, mağdur ve grubunun sanığa ait araca zarar verdikleri, bu şekilde başlayan kavga sırasında sanığın mağdura doğru bıçağını savurduğu, bu ilk darbeye karşı kendisini savunmaya çalışan mağdurun bıçağın isabetiyle elinden yaralandığı, akabinde sanığın bu kez mağdurun sol göğüs bölgesini hedef alarak yine bıçağıyla kuvvetlice vurduğu, aldığı darbe üzerine yere yığılan ve acilen ameliyata alınan mağdurun, göğüs içi kanamaya, sol akciğer dokusunda yırtılmaya ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda,

Hedef alınan vücut bölgesinin yeri, darbenin şiddeti ve zararın ağırlığı bir arada değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, "öldürmeye teşebbüs" suçundan, 5237 Sayılı TCK ile 765 Sayılı TCK hükümlerinin, olayla ilgili bütün hükümlerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde uygulanması, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan hükmün belirlenmesi ve sonucuna göre uygulama yapılması suretiyle hüküm kurulması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "kasten yaralama" suçundan hüküm kuralması,