Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/5672 K.2013/2739

1- Oluşa, dosya içeriğine ve kabule göre; sanığın, aralarında köye ait su kuyusunun kullanımından kaynaklanan husumet bulunan mağdurlar ..., Şefika ve maktul ...'ye ele geçirilemeyen uzun namlulu silahla ateş edip, mağdur ...'yı kolundan bir isabetle basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yaşamını tehlikeye sokmayacak nitelikte yaraladığı olayda;

Mağdur ...'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulurken, teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9-15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nun 35.maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zararın ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında makul ceza yerine, yazılı şekilde 9 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul ...'yi kasten öldürme, mağdurlar ... ve ...'i kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede sübuta, suçların niteliğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

Sanık hakkında maktul ...'yi kasten öldürme, mağdurlar ... ve ...'i kasten öldürmeye teşebbüs ile 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından hükmolunan hapis cezalarının kanuni sonucu olarak TCK.nun 53.maddesinde düzenlenen belli haklardan yoksunluk hükümlerinin uygulanması sırasında, TCK.nun 53/1-c maddesinde düzenlenen velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kullanmaktan "kendi alt soyuna" yönelik olarak koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeksizin, söz konusu yoksunluğun tüm kişilere yönelik olarak hüküm altına alındığı anlaşılmakla; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının (A-4), (B-6), (C-6), (D-6) numaralı bendilerinde yer alan ibarelerin çıkartılarak, yerlerine "Sanığın,TCK.nun 53/1-a,b,c,d ve e bentlerinde yer alan hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kullanmaktan ise TCK.nun 53/3.maddesi uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" ibareleri eklenmek suretiyle DÜZELTİLEN ve kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

sanığın tutuklulukta geçirdiği süre ve hükmolunan ceza miktarları dikkate alındığında müdafiinin tahliye isteminin reddine, 02/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

02/04/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Murat Küçük'ün huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 04/04/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.