KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2013/1233 E., 2014/4309 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- TCK'nun 86/1-3e, 87/1-a, 29, 53, 54, 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma
1- a-)Dosya kapsamına göre; sanık ...'un, kardeşi olan mağdur ...'yı kasten yaralama eylemini silahla gerçekleştirmesi nedeniyle, sanık hakkında TCK'nun 86. maddesinin 3. fıkrasının (e) bendinin yanında (a) bendinin de uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi, sanık hakkında TCK'nun 86/1 maddesinin uygulanması sırasında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi karşısında, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
b-)Sanık ...hakkında mağdur ...'yı kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, TCK'nun 86/3-e maddesi uygulaması ile belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden, TCK'nun 87/1-a maddesi gereğince bir kat artırım yapılarak cezanın 6 yıl 18 ay yerine, hatalı hesaplama yapılmak suretiyle 7 yıl 6 ay hapis olarak belirlenmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
2- )Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un, mağdur ...'yı kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin tayin edilen cezanın ağır olduğuna, katılan vekillerinin suçun niteliğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi gereğince, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, Sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından “adaletin selametinin gerektirmesi” kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2013/1233, K. 2014/4309, 30 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama