Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/1407 K.2014/4229

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Semih'in mağdur Ali'ye karşı eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebepleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Semih müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdur Ali'nin resmi nikahlı eşi ile sanık Semih arasında önceden yaşanmış bir duygusal ilişki olduğu, evlilikten sonra Semih'in Ali'ye husumet beslemeye başladığı ve sık sık hakaret ederek Ali'yi taciz ettiği, olay günü de bu husumetin etkisi ile Semih'in Ali'ye sinkaflı küfürler ettiği ve Ali'ye saldırdığı, bunun üzerine başlayan kavgada Ali'nin iş amacıyla yanında bulundurduğu bıçakla Ali'nin göğüs, sağ el ve sol koluna vurduğu, göğüsteki yaranın batına nafiz olup diafragmada yaralanma, karaciğer ve midede perforasyona neden olduğu, bu yaralanma neticesi Ali'nin hayati tehlikeye geçirdiği, tanıklar Mehmet ve Salih'in araya girip Semih'in elinden bıçağı almaları sayesinde kavganın sonlandığı olayda;

A-a) Kullanılan silahın elverişliliği, darbelerin şiddeti ve hedef alınan vücut bölgeleri, kavganın tanıkların müdahalesi sonucu sonlandığı dikkate alındığında, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının, öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek öldürmeye teşebbüs yerine yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması;

b-Haksız tahrik nedeniyle cezadan indirim yapılırken uygulama maddesinin gösterilmemesi,

B- Kabule ve uygulamaya göre de;

Kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, takdiri indirim hükümlerini düzenleyen TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak belirlenmesi,