KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2013/15 E., 2013/2451 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Eşini öldürme, suç delillerini gizlemek
- Hüküm
- ...: Suç delillerini gizlemek suçundan beraat
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...: TCK'nun 82/1-d, 29, 53/1 maddelerince 24 yıl hapis cezası
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nun eşi maktüleyi öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde bozma nedeni dışında suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraate hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... ve müdafiinin eksik incelemeye, yönelen, müdahiller vekilinin beraat eden sanık yönünden sübuta ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
1- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkında eşini öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;
a) Maktulenin uyku halinde olduğu ve "beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda" bulunduğu anlaşılmakla, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 82/1-e maddesi kapsamında değerlendirilerek, eşini uykuda öldürmesi nedeniyle TCK’nun 82/1-d,e maddesi gereğince hüküm kurulması yerine TCK’nun 82/1 maddesinin “d" fıkrası ile hüküm kurulması,
b) Hükmün gerekçesinde; maktulden sanığa yönelik tahrik oluşturan eylemlerin bulunmadığı değerlendirildiği ve destekleyen kanıt bulunmadığından sanığın iddialarının tahrik nedeni olarak kabul edilmediği halde, sanığın eşini öldürme suçundan kurulan hükümde, maktülenin sanığa karşı haksız hareketlerinden bahisle TCK’nun 29 maddesi uyarınca indirim yapılmak suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2013/15, K. 2013/2451, 26 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama