Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/1862 K.2014/4415

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Hasgül'ün, mağdur İmmi'yi kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Hasgül müdafiinin meşru savunmaya, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

a- Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü sanık Hasgül'ün alkollü olarak eve gelmesi nedeniyle eşi olan mağdur İmmi ile aralarında başlayan tartışma sırasında mağdurun bıçakla sanığı batın, göğüs ve saçlı deri bölgelerinden basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı olayda; 1/4 ile 3/4 oranları arasında cezada indirim öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında cezadan alt sınıra yakın oranda indirim yapılması yerine, en alt sınırdan indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

b- T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. Maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu

ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanık Hasgül'den tahsiline karar verilmesi,