Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/2255 K.2013/4771

Sanık Ramazan hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yasal süresi içinde 04/06/2012 tarihinde sanık müdafii tarafından temyiz isteminde bulunulmuş ise de; sanığın cezaevinden gönderdiği 07.06.2012 tarihli dilekçe ile dosyasının onaylanmasına ilişkin istemi, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 05/02/2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, temyiz isteminden vazgeçme niteliğinde kabul edildiğinden, katılan Necla vekilinin temyiz itirazı ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan Necla vekilinin suç niteliğine, TCK.nun 29 ve 62. maddelerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Oluşa, dosya içeriğine ve kabule göre, maktul Mehmet ile sanık Ramazan'ın arkadaş oldukları, olay tarihinden yaklaşık 17 yıl önce maktulün sanığa cinsel saldırıda bulunduğu, bunun üzerine sanığın okulunu da bırakarak köyü terkettiği, olaydan yaklaşık bir ay kadar önce sanığın geçici olarak köyüne döndüğü, olay günü yolda yürürken tesadüfen maktulün kullanımındaki traktörle karşılaştığı, maktulün el kol hareketleri yaparak sanığa “gel bin lan” dediği, binmek istememesi üzerine “binmezsen herşeyi anlatırım” diyerek sanığın traktöre binmesini sağladığı,

traktör ile seyir halindeyken maktulün kendisine yeniden hakaret etmesine sinirlenen sanığın bıçaklayarak maktulü öldürdüğü olayda; haksız hareketlerin niteliği dikkate alındığında 12 ile 18 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, makul bir ceza verilmesi yerine 18 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca yalnızca kendi alt soyu açısından şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun diğer kişiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin kararda gösterilmemesi,

3-5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken oran gösterilmesi gereğinin gözetilmemesi,