Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/2654 K.2013/4713

Çorum Ağır Ceza Mahkemesi'nin 02/05/2000 gün ve 2000/28 Esas-53 Karar sayılı ilamıyla Hükümlü V.. Ö..'ün nitelikli adam öldürmek ve gaspa tam teşebbüs suçlarından 765 sayılı TCY'nın 450/7, 65/3, 495/1, 61/1, 522 ve 71. maddeleri gereğince 29 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükümlünün cezasının infazı sırasında Silifke Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23/05/2002 gün ve 2002/166 müteferrik sayılı kararıyla şartla salıverilmesine karar verildiği, hükümlü V..

Ö..'ün deneme süresi içerisinde 27/12/2007 tarihinde işlemiş olduğu şantaj suçundan Dinar Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/04/2009 gün ve 2008/294 Esas- 2009/245 sayılı ilamıyla 5237 sayılı TCY'nın 107/1, 62, 50/1-a, 52/2 maddeleri gereğince 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek hükümlünün daha önceki mahkumiyet cezasının infazı sırasında 4616 sayılı yasa uyarınca şartla tahliyesine karar verilmiş olması nedeniyle şartla tahliye kararının geri alınması hususunun değerlendirilmesi bakımından ilamın bir suretinin gönderilerek ihbarda bulunulmasına karar verildiği,

Çorum Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13/02/2012 gün ve 2012/105 değişik iş sayılı kararıyla 5275 sayılı Yasanın 107/12 maddesi uyarınca şartla tahliye kararını geri alarak ikinci suçu işlediği tarih olan 27/12/2007 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 01/10/2019 tarihi arasındaki sürenin aynen çekitirilmesine karar verildiği, Çorum Ağır Ceza Mahkemesi'nin iş bu kararına yapılan itiraz üzerine Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 26/11/2012 gün ve 2012/215 değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği görülmüştür.

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 02/05/2013 gün ve 94660652-105-19-3351-2013/7115/28728 sayı ve kanun yararına bozma yoluna gidildiği konulu yazılarıyla Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 15/10/2012 tarih ve 2012/4606 Esas, 2012/7521 Karar sayılı ilamından bahisle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107. maddesinin 12. fıkrası uyarınca koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hakimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde koşullu salıvermenin geri alınabileceği, hükümlünün sonuç itibariyle adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği şartla tahliye

kararının geri alınmasına dair Çorum Ağır Ceza Mahkemesi kararının yerinde olmadığı, Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 26/11/2012 gün ve 2012/215 değişik iş sayılı itirazın reddine dair verilen kararın isabetli olmadığını belirterek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulmasını Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan talep ettiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16/05/2013 gün ve 2013/165258 sayılı tebliğnamesine bağlı dosya dairemize gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü V.. Ö.. hakkında Çorum Ağır Ceza Mahkemesi'nce 765 sayılı TCY'nın 450/7, 65/3 495/1, 61/1, 522 ve 71/1 maddeleri uyarınca 29 yıl 4 ay hapis cezasının infazı sırasında Silifke Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen şartla tahliye kararının deneme süresi içerisinde işlemiş olduğu şantaj suçundan Dinar Asliye Ceza Mahkemesi'nce 5237 sayılı TCY'nın 107/1, 62, 50/1-a, 52/2 maddeleri gereğince 6.000 TL adli para cezasına mahkum edilmesi nedeniyle Çorum Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13/02/2012 gün 2012/105 değişik iş sayılı kararıyla şartla tahliye kararının geri alınmasına ilişkin karara vaki itiraza Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce itirazın reddine karar verilmiş ise de;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirleri İnfazı Hakkındaki Kanun'un 107/12 fıkrası "koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hakimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde koşullu salıverilme kararı geri alınır" demektedir.Hükümlü hakkında koşullu salıverilme kararına mesned olan mahkumiyete ilişkin Dinar Asliye Ceza Mahkemesi ilamına konu cezanın 6.000 TL adli para cezası olduğu görülmektedir.

5237 sayılı TCK 50/5 fıkrasında uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir denilmektedir. Bu yasal düzenlemeler karşısında hükümlü V.. Ö..'ün şartla tahliye kararının geri alınmasını gerektirecek nitelikte ortada hapis cezasını öngören bir mahkumiyet hükmü bulunmamaktadır.

Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce, Çorum Ağır Ceza Mahkemesi'nin şartla tahliye kararının geri alınmasına dair 13/02/2012 gün ve 2012/105 değişik iş sayılı kararına vaki itirazın kabulü yerine reddine ilişkin 26/11/2012 gün ve 2012/215 değişik iş sayılı kararın usul yasaya aykırı olduğundan CMK'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma kararı verilmesi gerekmiştir.