Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/341 K.2014/1989

2- 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62/1, 63, 52/2, 54 ve 53/1 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ve 500 TL adli para cezası, 3- Mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle tehdit suçundan CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat, 4- Mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle kasten yaralama suçundan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 73/4 ve CMK.nun 223/8 maddesi uyarınca düşürülmesine,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'ı kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanık hakkında verilen beraat ve düşme kararlarını temyizde hukuki yarar bulunmadığından, sanık müdafiinin gerekçeye yönelik olmayan temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve öldürmeye teşebbüs suçu yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi

takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, sanığın belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken TCK'nın 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet,

vesayet ve kayyımlık yetkisini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak.

TCK'nın 53. maddesinin uygulandığı bölümlerin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerlerine, "sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a,b,c,d,e maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın ise 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümlerine eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,