Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/3469 K.2013/6095

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Alpay ve Erman'ın maktul Kağan'a yönelen eylemlerinin sübutu kabul, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin vesaireye, sanık Alpay müdafiinin haksız tahrikin derecesine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık Erman müdafiinin eksik soruşturmaya, sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıkların arkadaş olup olay gecesi bir barda eğlendikten sonra yolda yürümeye başladıkları, maktulün de arkadaşları ile birlikte başka bir barda eğlendikten sonra aynı yolda yürüdüğü sırada, sanık Alpay'ın bir süre önce birlikte olduğu kız arkadaşını kastederek yüksek sesle “Evrim'i seviyorum” diye bağırması, maktulün de yanında lakabı Evrim olan tanık Emine'ye söz atıldığını düşünerek sanıklara hakaret etmesi üzerine, sanıklarla maktulün tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, bu sırada her iki sanığın da bıçakla birden fazla vurarak maktulü öldürdükleri olayda;

Sanıkların, fikir ve irade birliği içerisinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle, kasten öldürme suçunu “doğrudan doğruya beraber işledikleri” ve eylemlerinin 765 sayılı TCK.nun 64/1, 448, 5237 sayılı TCK.nun ise 37, 81 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerektiği anlaşıldığı halde; yazılı şekilde asli maddi faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme suçlarından hüküm kurulması;