Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/3573 K.2013/6643

...'e yönelik kasten yaralamaya

teşebbüs suçundan beraatine,

2) Sanık ... için;

a- ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 25/1 madde ve fıkrası gereğince sanığa ceza verilmesine yer olmadığına,

b- 6136 sayılı Yasanın 13/1, 62/1, 53/1-2-3, CMK.nun 231/5-8 madde ve fıkraları gereğince 10 ay hapis ve 375.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

3) Müşteki-sanık ... için;

a- Sanığın ...'ya yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan beraatine,

b- Sanığın ...'ya yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçu nedeniyle; 5237 sayılı TCK.'nun 86/2, 86/3-e, 35/1-2, 62/1, 53/1-2-3 madde ve fıkraları gereğince 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

c) 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62/1, 53/1-2-3 madde ve fıkraları gereğince 10 ay

hapis ve 375.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...’ın, mağdur ...’ı kasten yaralamaya teşebbüsü nedeniyle hakkında verilen beraat hükmünü temyizinde hukuki yararı bulunmadığından, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmü ise katılan sıfatıyla temyiz etme yetkisi olmadığından, bu suçlara ilişen temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. 2- Sanık ... hakkında mağdur ...’i kasten yaralamaya teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralamaya teşebbüs, sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından açılan davalar nedeniyle kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar verinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'e karşı eylemi ile 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun sübutu kabul, sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçu yönünden, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savıınması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, sanık ...'in eylemini meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdiği,

sanık ...'ın mağdur ...’ı kasten yaralamaya teşebbüsü yönünden elde edilen delillerin mahkumiyete yeter derece ve nitelikte bulunmadığı mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan-sanık ...’ın eksik incelemeye, TCK.nun 231. maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle,

a) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet, sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralamaya teşebbüs, sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçları nedeniyle kurulan hükümler yönünden;

Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten kurulan hükümde; beraat kararı yerine ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye istinaden, hüküm fıkrasındaki “sanığa ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve beraatine” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hüküm ile diğer hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

b) Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralamaya teşebbüsten kurulan hüküm yönünden;

Mağdur ... ve ailesi ile sanığın arkadaşları arasında önceye dayalı husumetin varlığı nedeniyle olaydan birkaç saat önce bulundukları barda sanık ile mağdurlar arasında sert bakışmaları nedeniyle gerginlik olduğu, bu durumdan tedirgin olan mağdur ve kardeşi ...'ın dayısını olay yerine çağırdığı ve kendisini almasını istediği, dayısının da mağdur ve kardeşiyle, kız arkadaşlarını alıp bardan çıkardığı, kız arkadaşlarını ailelerine teslim eden mağdur ... ve kardeşi ...'ın gece vakti ıssız bir sokaktan evlerine gittikleri sırada, arkalarından etkili mesafeden sanık ...'ın

silahla birden fazla ateş etmesi üzerine, mağdurun da silahıyla karşılık verip yara almadan kaçarak uzaklaşmak suretiyle kurtuldukları olayda;

Sanığın etkili mesafeden mağduru hedef alarak birden fazla ateş etmesi, kullanılan aletin elverişliliği ve mobil hedef durumunda olan mağdurun kaçarak uzaklaşması nedeniyle eylemini tamamlayamamış olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve TCK 81, 35. Maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği düşünülmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,