Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/3618 K.2014/237

Hüküm, sanık müdafii tarafından 24/07/2012 tarihinde temyiz edilmiş ise de, sanığın yasal temyiz süresi içerisinde 16/07/2013 havale tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK.nun 317 maddesi gereğince reddine karar verilerek inceleme Cumhuriyet Savcısının temyizine hasren yapılmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Gökhan'ın mağdur Ümüt'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Olay günü sanık Gökhan ile mağdur Ümüt'ün evlerinin önünde karşılaşmaları üzerine sanığın mağdura “Sen daha buralarda mısın, seni öldüreceğim şeklinde tehdit ve sinkaf içerikli sözler sarfettiği, bunun üzerine mağdurun da karşılık verdiği, ilk taş atma olayının da sanık tarafından gerçekleştiği, daha sonra evine giden sanığın evden aldığı av tüfeğiyle mağdura ateş ettiği olayda;

Sanığın müdafii huzurunda alınan ilk savunmalarında ileri sürmediği, daha sonra az ceza alma düşüncesiyle geliştirdiği, olaydan önce mağdurun pantolonunu çıkarttığı şeklindeki savunmasına itibar edilmesinin mümkün olmadığı, bunun dışında mağdurdan kaynaklanan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz ve davranışların bulunmadığının tanık ifadeleriyle de doğrulandığı gözetilmeksizin, sanık lehine haksız tahrik hükmü uygulanarak eksik ceza tayini,