Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/3623 K.2013/6490

1-a) Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ...'ın, yoğun kar yağışlı bir havada ve dağlık arazide hayvanlarını otlattığı, "çocuk" mağdur ...’ın da bu sırada aynı ortamda bulunduğu, ...’ın yanında taşıdığı av tüfeğini bir köpeğe doğrulttuğu sırada, ...'ın araya girerek ...’ın ateş etmesini engellemeye çalıştığı, bunun üzerine de ...’ın yaklaşık yarım metre mesafeden ...’ın karın bölgesine doğru bir el ateş ettiği, akabinde ...’ın olayı hemen babası ...'ya haber verdiği, kısa bir süre sonra ...’nın yanındakilerle birlikte olay yerine intikal ederek ...'ı sanıkla birlikte hastaneye götürdükleri, yapılan acil operasyon sonucu ...’ın kurtarıldığı olayda,

Suça sürüklenen çocuğun fiili müstakil olarak “öldürmeye teşebbüs” suçunu oluştursa da kendi çabaları sonucu mağdurun ölüm neticesini gerçekleşmesini önlediği, bu sebeple "gönüllü vazgeçme" hükmünü düzenleyen TCK’nun 36. maddesi uyarınca "kasten yaralama" suçundan hüküm kurulması gerektiği halde, doğrudan "kasten yaralama" suçundan hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden,

b) 1 ile 3 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK’nun 86/1 maddesinin uygulanması sırasında, aynı Kanunun 61. maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, sanığın kasta dayalı kusurlarının ağırlığı gibi hususlar gözönünde bulundurularak, makul bir ceza yerine, yazılı biçimde bir yıl hapis cezasına hükmetmek suretiyle eksik ceza tayini,

Aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.